Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti Cumhuriyet Meclisi’nin 20 Ekim 2014 tarihli Beşinci Birleşiminde Oybirliğiyle kabul olunan “Genel Gıda ve Yem Yasası” Anayasanın 94’üncü maddesinin (1)’inci fıkrası gereğince Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti Cumhurbaşkanı tarafından Resmi Gazete’de yayımlanmak suretiyle ilan olunur.
GENEL GIDA VE YEM YASASI
İÇDÜZENİ
Madde 1.
Kısa İsim
BİRİNCİ KISIM
Genel Kurallar
Madde 2.
Tefsir
Madde 3.
Amaç
Madde 4.
Kapsam
İKİNCİ KISIM
Gıda Güvenliği Risk Değerlendirme Kurulu
Madde 5.
Kurulun Oluşumu ve Çalışma Esasları
Madde 6.
Kurulun Niteliği İle Görev ve Yetkileri
ÜÇÜNCÜ KISIM
Gıda Mevzuatı İle İlgili Genel İlkeler
Madde 7.
Risk Analizi
Madde 8.
İhtiyatlık İlkesi
Madde 9.
Tüketici Haklarının Korunması
DÖRDÜNCÜ KISIM
Şeffaflık İlkeleri
Madde 10.
Kamu İstişaresi
Madde 11.
Kamuoyunun Bilgilendirilmesi
BEŞİNCİ KISIM
Gıda ve Yem Ticaretiyle İlgili Genel Yükümlülükler
Madde 12.
İthal Edilen Gıda ve Yem
Madde 13.
İhraç Edilen Gıda ve Yem
ALTINCI KISIM
Gıda ve Yem Güvenliği, Etiketleme, Reklam ve Sunum ile İzlenebilirlik ve Sorumluluklar
Madde 14.
Gıda Güvenliği Kuralları
Madde 15.
Yem Güvenliği Kuralları
Madde 16.
Gıda ve Yemin Etiketlenmesi, Reklamı ve Sunumu
Madde 17.
Gıda ve Yem İşletmecilerinin Yükümlülükleri
Madde 18.
Yetkili Makamların Sorumlulukları
Madde 19.
İzlenebilirlik
Madde 20.
Gıda İşletmecilerinin Sorumlulukları
Madde 21.
Yem İşletmecilerinin Sorumlulukları
YEDİNCİ KISIM
Hızlı Uyarı Sistemi, Acil Durumlar ve Kriz Yönetimi
Madde 22.
Hızlı Uyarı Sistemi
Madde 23.
Gıda ve Yem İçin Acil Durum Önlemleri
Madde 24.
Kriz Yönetimi İçin Genel Plan
Madde 25.
Kriz Biriminin Oluşturulması
Madde 26.
Kriz Biriminin Görevleri
SEKİZİNCİ KISIM
Suç ve Cezalar ile Tüzük Yapma Yetkisine İlişkin Kurallar
Madde 27.
Suç ve Cezalar
Madde 28.
Tüzük Yapma Yetkisi
DOKUZUNCU KISIM
Son Kurallar
Madde 29.
Yürürlükten Kaldırma
Madde 30.
Yürütme Yetkisi
Madde. 31.
Yürürlüğe Giriş
Sayı: 56/2014
GENEL GIDA VE YEM YASASI
Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti Cumhuriyet Meclisi aşağıdaki Yasayı yapar:
Kısa İsim
1. Bu Yasa, Genel Gıda ve Yem Yasası olarak isimlendirilir.
BİRİNCİ KISIM
Genel Kurallar
Tefsir
2. Bu Yasada metin başka türlü gerektirmedikçe:
“Birincil Üretim”, birincil ürünlerin, hasat, sağım ve kesimden önce hayvanların çiftlikte yetiştirilmesi dahil olmak üzere üretimi ve yetiştirilmesini anlatır. Birincil üretim aynı zamanda, avlanma, balıkçılık ve yabani ürünlerin toplanmasını da içerir.
“Birincil Ürün”, topraktan ve hayvan yetiştiriciliğinden elde edilen işlenmemiş ürünler ile avlanma ve balıkçılık yoluyla elde edilen işlenmemiş ürünler dahil birincil üretim ürünlerini anlatır.
“Gıda”, doğrudan insan tüketimine sunulmayan canlı hayvanlar, yem, hasat öncesi bitkiler, tedavi amaçlı kullanılan tıbbi ürünler, kozmetikler, tütün ve tütün ürünleri, narkotik veya psikotropik maddeler ile kalıntı ve bulaşanlar hariç, insanlar tarafından yenilen, içilen veya yenilmesi, içilmesi beklenen işlenmiş, kısmen işlenmiş veya işlenmemiş her türlü madde veya ürün; içki, sakız ile gıdanın üretimi, hazırlanması veya muameleye tabi tutulması sırasında kullanılan su veya herhangi bir maddeyi anlatır.
“Gıda İşi”, kar amaçlı olsun veya olmasın, gerçek veya tüzel kişiler tarafından gıdanın üretimi, işlenmesi ve dağıtımının herhangi bir aşamasına ilişkin faaliyetlerden birini anlatır.
“Gıda İşletmecisi”, kendi kontrolleri altında yürütülen gıda işinin gıda mevzuatına uygunluğundan sorumlu olan gerçek veya tüzel kişileri anlatır.
“Gıda Mevzuatı”, genelde gıdayı ve özelde gıda güvenliğini düzenleyen yasa, tüzük ve yönetmelikleri anlatır. Gıda mevzuatı, gıda ve aynı zamanda gıdanın elde edildiği hayvanlar için üretilen veya onlara yedirilen yemin üretimi, işlenmesi ve dağıtımıyla ilgili her aşamayı kapsar.
“İşleme”, ısıtma, tütsüleme, kürleme, olgunlaştırma, kurutma, marine etme, ekstraksiyon, ekstrüzyon veya bunların bir veya birkaçının birlikte uygulanmasını kapsayan ve başlangıçtaki ürünü temel olarak değiştiren herhangi bir işlemi anlatır.
“İşlenmemiş Ürünler”, bölünen, parçalanan, koparılan, dilimlenen, kemiklerinden ayrılan, doğranan, kabuğu zarından ayrılan, kıyılan, kesilen, temizlenen, dış kabuğundan ayrılan, öğütülen, soğutulan, dondurulan, derin dondurulan veya çözdürülen ürünleri kapsayan işlenmemiş gıda maddelerini anlatır.
“İşlenmiş Ürünler”, ham maddelerin işlenmesi sonucu elde edilen ve üretimleri için gerekli olan veya özelliklerini kazandıran bileşenleri içerebilen gıda maddelerini anlatır.
“İzlenebilirlik”, üretim, işleme ve dağıtımın tüm aşamalarında gıdanın, yemin, gıdanın elde edildiği hayvanın, gıda veya yeme ilave edilmesi amaçlanan veya beklenen her türlü maddenin izinin sürülmesi veya takip edilebilmesini anlatır.
“Kurul”, bu Yasanın 5’inci maddesi ile oluşturan Gıda Güvenliği Risk Değerlendirme Kurulunu anlatır.
“Perakende”, ana dağıtım noktalarını, hazır yemek hizmetlerini, fabrika kantinlerini, kurumsal yemekhaneleri, lokantaları ve benzeri diğer gıda hizmetlerinin sunulduğu yerleri, dükkanları, süpermarket dağıtım merkezlerini ve toptan satış yerleri dahil olmak üzere, son tüketiciye satış veya dağıtım noktasında gıdanın işlenmesi veya işleme tabi tutulması veya depolanmasını anlatır.
“Piyasaya Arz”, gıda veya yemin, bir bedel karşılığında veya bedelsiz olarak satış, satış teklifi verme veya başka herhangi bir devir biçimi için bulundurulması veya satışı, dağıtımı veya başka bir devir biçimini anlatır.
“Risk”, sağlık üzerinde olumsuz etki yaratma ihtimali olan tehlike ve tehlikenin şiddeti arasındaki fonksiyonel ilişkiyi anlatır.
“Risk Analizi”, risk değerlendirmesi, risk yönetimi ve risk iletişimi olmak üzere birbirleriyle bağlantılı üç bileşenden oluşan bir süreci anlatır.
“Risk Değerlendirmesi”, tehlike tanımlanması, tehlike niteliklerinin belirlenmesi, tehlikeye maruz kalma değerlendirmesi ve risk unsurlarının belirlenmesini kapsayan dört aşamalı bilimsel bir süreci anlatır.
“Risk İletişimi”, risk analizi sürecinin başından sonuna kadar, tehlike ve riskler, riskle ilgili faktörler ve risk algılamaları konularında, riski değerlendirenler, risk yöneticileri, tüketiciler, yem ve gıda işiyle uğraşanlar, akademik çevreler ve diğer ilgili taraflar arasında, risk değerlendirme bulgularının ve risk yönetimi kararlarının dayanağının açıklanması da dahil olmak üzere interaktif bilgi ve görüş alışverişini anlatır.
“Risk Yönetimi”, risk değerlendirmesinden farklı olarak, ilgili taraflara danışarak, risk değerlendirmesi ve diğer yasal faktörleri göz önünde tutarak ve gerekirse uygun olabilecek önlem ve kontrol seçeneklerini belirleyerek politika alternatiflerinin değerlendirilmesi, tercih edilmesi ve uygulanması sürecini anlatır.
“Son Tüketici”, gıdayı herhangi bir ticari işin veya faaliyetin bir parçası olarak kullanmayacak en son gıda maddesi tüketicisini anlatır.
“Tağşiş”, gıda ve yeme temel özelliğini veren öğelerin ve besin değerlerinin tamamının veya bir bölümünün mevzuata aykırı olarak çıkarılmasını veya miktarının değiştirilmesini veya aynı değeri taşımayan başka bir maddenin, o madde yerine aynı maddeymiş gibi katılmasını anlatır.
“Tehlike”, gıda veya yemde olumsuz bir sağlık etkisi yaratma potansiyeli bulunan, biyolojik, kimyasal veya fiziksel bir etken/etmen veya gıda ve yemle ilgili bir durumu anlatır.
“Ulusal Temas Noktası”, Yetkili Makamın sorumlu kıldığı, gıda ve yem denetimleri yapan ve yaptığı denetimler sonucunda gıda veya yemin uygun olmadığı durumlarda bildirim ve raporlama yapan gerçek ve/veya tüzel kişileri anlatır.
“Üretim, İşleme ve Dağıtım Aşamaları”, yerine göre gıda veya yemin ithalatı dahil, birincil üretimin başından itibaren, işleme, depolama, nakliye, son tüketiciye satışı veya arzını da içeren herhangi bir aşamayı anlatır.
“Yem”, hayvanların ağız yoluyla beslenmesi amacıyla kullanılan işlenmiş, kısmen işlenmiş veya işlenmemiş, katkı maddeleri de dahil olmak üzere her tür madde veya ürünü anlatır.
“Yem İşi”, kar amaçlı olsun veya olmasın, kendi mülkü üzerinde kendi çiftliğindeki hayvanların beslenmesi için yem üreten, işleyen veya depolayan gerçek veya kamu tüzel kişi üreticiler de dahil olmak üzere, yemin üretimi, işlenmesi, depolanması, taşınması veya dağıtımı işlemlerinden herhangi bir faaliyeti anlatır.
“Yem İşletmecisi”, kendi kontrolleri altında yürütülen yem işinin gıda mevzuatına uygunluğundan sorumlu olan gerçek veya tüzel kişileri anlatır.
“Yetkili Makam”, Gıda, Tarım, Hayvancılık ve Veteriner İşleriyle Görevli Bakanlık ve Sağlık İşleriyle Görevli Bakanlığı veya bu Bakanlıkların yetkili Daire veya Dairelerini anlatır.
Amaç
3. Bu Yasa;
(1)
Gıda ve yeme ilişkin hususlarda geleneksel ürünler de dahil gıda ve yem arzı, gerektiğinde hayvan sağlığı ve refahı, bitki sağlığı ve çevrenin korunması ile ilgili hususlar dikkate alınarak insan sağlığı ve tüketici menfaatlerinin üst düzeyde korunmasını,
(2)
Gıda ve yem güvenliği konularında karar verme sürecine destek sağlamak üzere genel ilke ve sorumlulukların, bilimsel dayanak sağlayacak araçların, kurumsal düzenlemelerin belirlenmesini, ve
(3)
Gıda ve yem ticaretinde adil uygulamalar sağlanması yolu ile tüketici haklarının korunmasını
amaçlamaktadır.
Kapsam
4. Bu Yasa, amaçları doğrultusunda özellikle gıda ve yem güvenliği olmak üzere, gıda ve yemin yönetimi ile ilgili genel ilkelerin belirlenmesini, gıda ve yem güvenliğine doğrudan veya dolaylı olarak etkisi olan konularda yapılması gerekenlerin belirlenmesini, gıda ve yemin üretimi, işlenmesi ve dağıtımıyla ilgili tüm aşamalarda, gıda ve yem güvenliğinin tesis edilmesine ilişkin esasları ve bağımsız bir Gıda Güvenliği Risk Değerlendirme Kurulu oluşturulmasınına ilişkin kuralları kapsar.
Ancak bu Yasa, ev içi kullanıma yönelik birincil üretimi veya ev içi tüketim için gıdanın evde hazırlanması, işlenmesi veya depolanmasını kapsamaz.
İKİNCİ KISIM
Gıda Güvenliği Risk Değerlendirme Kurulu
Kurulun Oluşumu ve
5.
(1)
Kurul aşağıda belirlenen üyelerden oluşur:
(A) Başbakanlık müsteşarı veya temsilcisi; (Başkan)
Çalışma
(B)
Tarım Dairesi Müdürü veya temsilcisi; (Üye)
Esasları
(C)
Veteriner Dairesi Müdürü veya temsilcisi; (Üye)
(Ç)
Temel Sağlık Hizmetleri Dairesi Müdürü veya temsilcisi; (Üye)
(D)
Hayvancılık Dairesi Müdürü veya temsilcisi; (Üye)
(E)
Tarımsal Araştırma Enstitüsü Müdürü veya temsilcisi; (Üye)
(F)
Gıda Mühendisleri Odası temsilcisi; (Üye)
(G)
Ziraat Mühendisleri Odası temsilcisi; (Üye)
(Ğ)
Kıbrıs Türk Tabipleri Birliği temsilcisi; (Üye)
(H)
Kıbrıs Türk Veteriner Hekimler Birliği temsilcisi; (Üye)
(2)
Kurul, gerekli gördüğü durumlarda aşağıdaki temsilcilerin görüşlerine başvurabilir:
(A)
İlgili kurum ve kuruluşların temsilcileri
(B)
İlgili yerel yönetim temsilcileri
(C)
Sivil toplum örgütü temsilcileri
(Ç)
Devlet laboratuvarı temsilcileri
(D)
YÖDAK tarafından görevlendirilecek temsilci (akademisyen)
(3)
Kurul, Başkanın başkanlığında ayda en az bir kez ve Başkanın gerekli gördüğü durumlarda toplanır. Toplantı yer, saat ve gündemi Başkan tarafından üyelere önceden bildirilir.
(4)
Kurul, yukarıdaki (1)’inci fıkrada belirtilen Bakanlık ve Dairelerin en az bir üyesinin katılımı ve üye tam sayısının salt çoğunluğu ile toplanır ve kararlarını toplantıya katılan üyelerin basit çoğunluğu ile alır. Oyların eşitliği halinde görüşülen konu reddedilmiş sayılır.
Kurulun Niteliği
ile Görev ve
Yetkileri
6.
(1)
Kurul, ilgili konularda Yetkili Makam tarafından talep edilen ve/veya aşağıda belirlenen görev ve yetki alanlarında bilimsel değerlendirmeleri sağlayan tavsiye niteliğinde görüşler veren bir Danışma Kurulu olarak görev yapar.
(2)
Kurul görüşlerini, Yetkili Makam tarafından talebin sunulmasından itibaren otuz gün içerisinde verilmelidir.
(3)
Kurulun görev ve yetkileri şunlardır:
(A)
Gıda ve yem güvenliği üzerinde doğrudan veya dolaylı etkileri olan risklerin, niteliklerinin belirlenmesi ve izlenmesi için veri toplar ve analiz eder;
(B)
Diğer ülkelerde ve ülke içindeki kendisiyle benzer konularda görev yapan Kurum ve Kuruluşlarla yakın bir işbirliği içinde hareket eder;
(C)
İlgili konuda çalışma yapan Avrupa Gıda Güvenliği Otoritesi(European Food Safety Authority), Gıda ve Tarım Örgütü (Food and Agriculture Organisation), Dünya Sağlık Örgütü (World Health Organisation), Dünya Hayvan Sağlığı Örgütü (The World Organisation for Animal Health), Kodeks Alimentarius (Codex Alimentarius) gibi uluslararası Kuruluşların bilimsel çalışma ve görüşlerini takip eder ve dikkate alır;
(Ç)
İnsan beslenmesi konusunda bilimsel tavsiye, bilimsel ve teknik destek ve Yetkili Makamın talebi üzerine, gıda güvenliği çerçevesinde beslenme konularıyla ilgili kamu ve/veya ilgili taraflara bilgi verir;
(D)
Gıda güvenliğinin insan sağlığı üzerine etkileriyle ilgili olarak hayvan sağlığı, refahı ve bitki sağlığı konularında bilimsel görüş verir;
(E)
Risk değerlendirmesi, risk yönetimi ve risk iletişimi fonksiyonları arasındaki etkili tutarlılığı arttırarak risk analizinin etkinliğinin daha üst düzeye çıkartılmasını sağlar;
(F)
Gıda güvenliği konularında, bilimsel tavsiyeler, bilimsel ve teknik destek ile doğrudan veya dolaylı etki ve sonuçları olan bütün alanlarda prensiplerin üretilmesine yardımcı olur;
(G)
Gerekli durumlarda, Geçici Komitenin kurulması için Yetkili Makama veya ilgili Bakanlığa öneride bulunur. Yetkili Makamın onayı alınarak kurulan Geçici Komite, ülkede veya diğer ülkelerde o alanda çalışan uzmanları, davet eder ve çalışma gruplarının oluşturulmasını sağlar. Bu çalışma gruplarının çalışma prensipleri geçici olarak Kurul tarafından belirlenir.
(Ğ)
Yetkili Makam tarafından hazırlanan yıllık kontrol planlarının değerlendirmesini ve koordinasyonunu sağlar ve bu planların kriz yönetimi için birbirleri ve mevcut planlar ile tutarlı ve uyumlu olması için gerekli görüşü verir.
(H)
Yetkili Makam tarafından hazırlanan çoklu yerel kontrol planları doğrultusunda tek bir yıllık yerel kontrol planı oluşturur. Ayrıca, bu planların tek bir yıllık kontrol planında tutarlı ve uyumlu olması için gerekli değerlendirme ve görüşü verir.
(I)
Yetkili Makam tarafından hazırlanan yıllık raporların gıda güvenliği konusunda her yıla ait yıllık bir rapor oluşturulmasını sağlar ve Yetkili Makam tarafından hazırlanan bu raporların tek bir rapor içerisinde tutarlı ve uyumlu olması için gerekli değerlendirme ve görüşü verir.
ÜÇÜNCÜ KISIM
Gıda Mevzuatı ile İlgili Genel İlkeler
Risk Analizi
7.
(1)
İnsan sağlığı ve yaşamının üst düzeyde korunmasına ilişkin genel hedefin başarılması için gıda mevzuatı, tedbirin mahiyeti veya koşulların uygun olmaması durumları dışında, risk analizine dayandırılır.
(2)
Risk değerlendirmesi mevcut bilimsel kanıtlara dayandırılır ve bağımsız, nesnel ve şeffaf bir biçimde yapılır.
(3)
Risk yönetiminde, bu Yasanın amaçlarının başarıya ulaştırılması için, risk değerlendirmesinin sonuçları ile Kurulun görüşleri, ele alınan konuyla yasal ilgisi olan diğer faktörler ve bu Yasanın 8’inci maddesinde belirtilen durumlarda ihtiyatlılık ilkesi dikkate alınır.
İhtiyatlılık İlkesi
8.
(1)
Mevcut bilgilerin değerlendirilmesini takiben sağlığa zararlı etkilerin saptandığı, ancak; bilimsel belirsizliğin sürdüğü özel durumlarda, sağlığın üst düzeyde korunmasının garanti edilmesi için daha kapsamlı bir risk değerlendirmesine imkan verecek daha ileri bilimsel veri elde edilene kadar geçici risk yönetimi önlemleri kabul edilir.
(2)
Bu önlemler, teknik ve ekonomik fizibilite ve söz konusu soruna ilişkin diğer yasal düzenlemeler dikkate alınarak, önlemi gerektiren olayın doğurabileceği sonuçlarla orantılı olur ve ticareti, sağlığın üst düzeyde korunması için gerekli olandan daha sınırlayıcı olmaz. Alınan önlemler yaşam ve sağlıkla ilgili olarak saptanan riskin mahiyeti, bilimsel belirsizliğin açıklığa kavuşturulması ve daha kapsamlı bir risk değerlendirmesi için ihtiyaç duyulan bilimsel verinin türüne bağlı olarak makul bir süre içinde yeniden gözden geçirilir.
Tüketici Haklarının Korunması
9. Gıda mevzuatı, tüketici haklarının korunmasını amaçlar ve tüketicilere tükettikleri gıda konusunda bilgi sahibi olarak seçim yapma imkanını sağlar. Gıda mevzuatı:
(1)
Hile veya aldatıcı uygulamalar;
(2)
Tağşiş;
(3)
Tüketiciyi yanlış yönlendirecek her türlü diğer uygulamaları
önlemeyi amaçlar.
DÖRDÜNCÜ KISIM
Şeffaflık İlkeleri
Kamu İstişaresi
10.Yetkili Makam, konunun aciliyetinin kamu istişaresine el vermediği durumlar hariç, gıda mevzuatının hazırlanması, değerlendirilmesi ve yeniden gözden geçirilmesi sırasında, doğrudan veya temsilci kurumlar aracılığıyla açık ve şeffaf biçimde kamu ile istişare yapar.
Kamuoyunun Bilgilendirilmesi
11. Yetkili Makam, kamuoyunu bilgilendirmek üzere belgelere erişim konusundaki yürürlükteki mevzuat ve kurallara halel gelmeksizin, bir gıda veya yemin insan veya hayvan sağlığı için risk oluşturabileceğinden kuşku duyulacak makul nedenlerin olması durumunda, riskin mahiyeti, ciddiyeti ve büyüklüğüne bağlı olarak, sağlık riskinin mahiyeti konusunda, gıda veya yemi veya gıda veya yemin tipini, oluşturabileceği riski ve bu riski önlemek, azaltmak veya gidermek için alınmış olan veya alınmak üzere olan önlemleri mümkün olan en geniş ölçüde tanımlayarak gerekli ve uygun adımları atar.
BEŞİNCİ KISIM
Gıda ve Yem Ticaretiyle İlgili Genel Yükümlülükler
İthal Edilen Gıda ve Yem
12. İç piyasaya arz edilmek üzere ülkeye ithal edilen gıda ve yem, bu Yasa kurallarına, Yetkili Makam tarafından hazırlanan gıda mevzuatı ve ilgili diğer mevzuat kurallarına veya bu kurallara eşdeğer sağlık koşullarına veya ülkenin ihracatçı ülke ile özel bir anlaşmasının olması durumunda bu anlaşmada yer alan şartlara uygun olur.
İhraç Edilen Gıda ve Yem
13.
(1)
Gıda ve yemin ihracatında alıcı ülkenin farklı bir talebi olmaması halinde, bu Yasa ve ilgili diğer mevzuat kuralları dikkate alınır. Sağlık için tehlike oluşturanlar hariç, bu Yasa ve ilgili diğer mevzuat kurallarına uygun olmayan ürünler alıcı ülkenin mevzuatına uygun olması veya alıcı ülkeye ürün ile ilgili açıklamalar yapılması veya alıcı ülkenin kabul etmesi durumunda ihraç edilir.
(2)
Gıda maddelerinin sağlığa zararlı olması veya yem maddelerinin güvenli olmaması durumları dışında, diğer koşullarda gıda ve yemin doğrudan veya yeniden ihracatı, ancak ithalatçı ülkenin Yetkili Makamlarının, söz konusu gıda veya yemin neden ve hangi şartlara bağlı olarak ülke içinde pazarlanamadığı konusunda tam olarak bilgilendirilmelerinden sonra açıkça onay vermeleri halinde yapılır.
(3)
Bir başka ülkeyle yapılan iki taraflı bir anlaşmanın kurallarının geçerli olması durumunda, o ülkeye ihraç edilecek gıda ve yem, söz konusu anlaşma kurallarına uygun olur.
ALTINCI KISIM
Gıda ve Yem Güvenliği, Etiketleme, Reklam ve Sunum ile İzlenebilirlik ve Sorumluluklar
Gıda Güvenliği
14. Gıda güvenliğine ilişkin olarak aşağıdaki kuralların uygulanması esastır:
Kuralları
(1)
Güvenli olmayan gıda piyasaya arz edilemez.
(2)
Gıda;
(A)
Sağlığa zararlı olması; ve
(B)
İnsan tüketimine uygun olmaması halinde
güvenli olmayan gıda olarak kabul edilir.
(3)
Gıdanın güvenli olup olmadığının belirlenmesinde, üretim, işleme ve dağıtım aşamaları, etiket bilgileri ve sağlıkla ilgili uyarı niteliğindeki bilgiler ile insanlar tarafından günlük normal kullanım koşulları dikkate alınır.
(4)
Gıdanın insan sağlığına zararlı olup olmadığının belirlenmesinde, tüketenin sağlığı üzerinde ani, kısa veya uzun vadede oluşturabileceği muhtemel etkileri yanında, gelecek nesiller üzerindeki etkileri, birikerek artan muhtemel toksik etkileri ve belirli tüketici gruplarının özel sağlık hassasiyetleri de dikkate alınır.
(5)
Herhangi bir gıdanın insan tüketimi için uygun olmadığının belirlenmesinde, gıdanın yabancı madde karışması da dâhil olmak üzere her tür bulaşıklığı veya çürüme, bozulma veya kokuşma nedeniyle kullanım amacına uygun olmaması dikkate alınır.
(6)
Bir seri, parti veya sevkiyattaki aynı sınıf veya çeşit gıdanın bir bölümünün güvenli olmadığının tespiti durumunda, geri kalanı ile ilgili daha kapsamlı yapılan değerlendirme sonucunda güvenli olduğu ispat edilemez ise, o seri, parti veya sevkiyattaki aynı sınıf veya çeşidin tamamının güvenli olmadığı kabul edilir.
(7)
Gıda güvenliğiyle ilgili Yetkili Makam tarafından belirlenen özel kurallara uygun olan gıda, belirlenen özel kuralların kapsadığı hususlar çerçevesinde güvenli kabul edilir.
(8)
Gıda, Yetkili Makam tarafından belirlenen özel kurallara uygun olsa bile, gıdanın güvenli olmadığına dair yeterli şüphe veya sebebin oluşması durumunda, Yetkili Makam söz konusu gıdanın piyasaya arzını kısıtlayabilir veya piyasaya arz edilen gıdayı toplatabilir.
(9)
Yetkili Makamın bir gıda için belirlediği özel kuralların olmaması durumunda, o gıda, uluslararası standartlara (Avrupa Gıda Güvenliği Otoritesi (European Food Safety Authority), Gıda ve Tarım Örgütü (Food and Agriculture Organisation), Dünya Sağlık Örgütü (World Health Organisation), Dünya Hayvan Sağlığı Örgütü (The World Organisation for Animal Health), Kodeks Alimentarius (Codex Alimentarius) v.b uyuyorsa güvenli kabul edilir.
Yem Güvenliği
15. Yem güvenliğine ilişkin olarak aşağıdaki kuralların uygulanması esastır:
Kuralları
(1)
Güvenli olmayan yem piyasaya arz edilemez veya gıda üretimi amacıyla yetiştirilen bir hayvana yedirilemez.
(2)
Yemin kullanım amacına göre, insan ve hayvan sağlığına olumsuz etkilerinin bulunması veya hayvanlardan elde edilen gıdaların insan tüketimi için güvenli olmamasına neden olması durumunda, güvenli olmadığı kabul edilir.
(3)
Bir seri, parti veya sevkiyattaki aynı sınıf veya çeşit yemin bir bölümünün güvenli olmadığının tespiti durumunda, geri kalanı ile ilgili daha kapsamlı yapılan değerlendirme sonucunda güvenli olduğu ispat edilemez ise, o seri, parti veya sevkiyattaki aynı sınıf veya çeşidin tamamının güvenli olmadığı kabul edilir.
(4)
Yem güvenliğiyle ilgili Yetkili Makam tarafından belirlenen özel kurallara uygun olan yem, belirlenen özel kuralların kapsadığı hususlar çerçevesinde güvenli kabul edilir.
(5)
Yem, Yetkili Makam tarafından belirlenen özel kurallara uygun olsa bile, yemin güvenli olmadığına dair yeterli şüphe veya sebebin oluşması durumunda, Yetkili Makam söz konusu yemin piyasaya arzını kısıtlayabilir veya piyasaya arz edilen yemi toplatabilir.
(6)
Bir yem için Yetkili Makamın belirlediği özel kuralların olmaması durumunda, o yem, uluslararası standartlara uyuyorsa güvenli kabul edilir.
Gıda ve Yemin Etiketlenmesi, Reklamı ve Sunumu
16. Gıda mevzuatındaki özel kurallara saklı kalmak kaydıyla, bir gıda veya yemin etiketlenmesi, reklamı ve sunumu; biçimi, görüntüsü veya ambalajı, kullanılan ambalaj malzemesi, düzenleniş biçimi, sergilenme şekli ve hangi tür medya aracılığıyla olursa olsun bu ürünler hakkında verilen bilgi dahil olmak üzere, tüketicileri yanıltıcı şekilde yapılamaz.
Gıda ve Yem İşletmecilerinin Yükümlülükleri
17. Gıda ve yem işletmecileri, kendi kontrollerindeki işlerle ilgili üretim, işleme ve dağıtımın bütün aşamalarında, gıda ve yem maddelerinin gıda mevzuatının kendi faaliyetlerine ilişkin kurallarına uygun olmasını sağlamak ve kurallara uygunluğun yerine getirildiğini kanıtlamakla sorumludur.
Yetkili Makamların
18. Yetkili Makam kendi sorumluluk alanı çerçevesinde gıda mevzuatının yürütülmesinden sorumludur.
Sorumlulukları
(1)
Yetkili Makam olarak Sağlık İşleriyle Görevli Bakanlık;
(A)
Tarım işleriyle görevli Bakanlığın yetkili olduğu alanlar hariç, gıda işletmecilerinin hayvansal olmayan gıda ürünlerinin üretim, işleme ve dağıtımın tüm aşamalarında gıda güvenliği ve hijyen kurallarının uygulanmasının denetiminden,
(B)
Silo, tahıl ambarı, yumrulu bitki depoları ve diğer toplu muhafaza gerektiren hayvansal olmayan birincil ve işlenmemiş tarım ürünleri hariç, gıda ürünlerinin oda sıcaklığında depolanması aşamasında gıda güvenliği ve hijyen denetiminden,
(C)
Çiftlikte üretim, marketler bünyesinde faaliyet gösteren et satış yerleri ve kasap dükkanları hariç, toplu tüketim yerleri ve hazır yemek işletmeleri, perakende satış yerleri ve gıdanın dağıtımının yapıldığı yerlerin gıda güvenliği ve hijyen denetiminden
sorumludur.
(2)
Yetkili Makam olarak Tarım İşleriyle Görevli Bakanlık;
(A)
Sağlık işleriyle sorumlu Bakanlığın yetkili olduğu alanlar hariç, birincil üretim kapsamındaki gıda ve yemden, işlenmemiş tarım ürünleri ile hayvansal gıdalar ve aynı zamanda bu kapsama giren gıda ve yemin üretim, işlenme ve dağıtımın tüm aşamalarında gıda güvenliği ve hijyen kurallarının uygulanmasının denetiminden sorumludur.
(B)
Aşağıda belirtilen ürün gruplarının gıda güvenliği ve hijyen denetiminden sorumludur:
(a)
Her türlü birincil ve işlenmemiş bitki ve bitkisel ürünler,
(b)
Yaş meyve ve mantar dahil yaş sebze çeşitleri (kıyılmış, parçalanmış ürünler dahil),
(c)
Kurutulmuş meyve ve sebze çeşitleri,
(ç)
Taze ve kurutulmuş tane tahıllar,
(d)
Taze ve kurutulmuş tane baklagiller,
(e)
Unlar, tahıl ezmeleri, işlenmemiş kahvaltılık tahıllar, tahıl ve baklagil kırmaları, soyulmuş tahıllar, kepekler, her türlü pirinç, buğday ve irmik çeşitleri,
(f)
Her türlü yumrulu ve kök sebzeler,
(g)
Susam ve buna benzer diğer yağlı tohumlar,
(ğ)
Yaş ve İşlenmiş kuruyemiş çeşitleri,
(h)
Her türlü dökme ve ambalajlı bitkisel çay ve çay ekstratları çeşitleri, (özel beslenme amaçlı çaylar ve özel tıbbi amaçlı olanlar hariç)
(ı)
Çekirdek kahve, çekirdek kakao ve harup,
(i)
Her türlü baharat otları, bunların parçaları, taneleri ve öğütülmüş, ambalajlanmış baharat çeşitleri,
(j)
Her türlü işlenmemiş zeytin ve işlenmiş zeytin ürünü ve zeytinyağı,
(k)
Her türlü donmuş birincil ürün,
(l)
Doğadan tüketim amaçlı toplanan bitkiler,
(m)
İşlenmemiş bitkisel yağlar,
(o)
Gıda amaçlı çimlendirilmiş tohumlar ve filizler.
(C)
Yetkili Makam olarak Tarım İşleriyle Görevli Bakanlık silo, tahıl ambarı, yumrulu bitki depoları, tarla, toplu satış yapılan yerler ve diğer toplu muhafaza gerektiren hayvansal olmayan işlenmemiş ve birincil ürünlerin gıda güvenliği ve hijyen denetiminden sorumludur.
(Ç)
Yetkili Makam olarak Tarım İşleriyle Görevli Bakanlık çiftlikte üretim, market bünyesinde faaliyet gösteren et satış yerleri ile kasap dükkanları dahil, hayvansal gıdaların üretim, işleme, depolama, paketleme, taşıma ve dağıtımının tüm aşamalarındaki gıda güvenliği ve hijyen kurallarının uygulanmasının denetiminden sorumludur.
(D)
Yetkili Makam olarak Tarım İşleriyle Görevli Bakanlık yem, ham maddeleri, yem katkı maddeleri ve her türlü küspenin gıda güvenliği ve hijyen kurallarının uygulanmasından ve denetiminden sorumludur.
(3)
Yetkili Makamların sorumluluklarına ilişkin bir zorluğun çıkması halinde, konu Risk Değerlendirme Kurulunda bir ay içinde değerlendirilip karara bağlanır.
(4)
Yetkili Makamlar, gıda ve yem işletmecilerinin gıda mevzuatının ilgili kurallarını üretim, işleme ve dağıtımın bütün aşamalarında yerine getirmeleri için izlemek ve kuralların yerine getirildiğini doğrulamakla yükümlüdür.
Bu amaçla, her Yetkili Makam, gıda ve yem güvenliği ve riski konularında kamuoyunun bilgilendirilmesi, gıda ve yem güvenliğinin gözetimi ve üretimi, işleme ve dağıtımla ilgili bütün aşamaları kapsayan diğer izleme faaliyetleri dahil olmak üzere gerekli resmi kontrolleri yapar ve koşullara göre uygun olacak diğer faaliyetleri uygular.
İzlenebilirlik
19.
(1)
Gıda veya yem işletmecileri izlenebilirliği sağlamak amacıyla, üretim, işleme ve dağıtımın tüm aşamalarında, sorumluluğundaki gıda veya yemin, gıda veya yeme ilave edilecek her türlü maddenin ve gıdanın elde edildiği hayvanın takibinin yapılabilmesi için, bir sistem oluşturmak ve talep halinde bu bilgileri Yetkili Makama sunmak zorundadır.
(2)
Gıda veya yem işletmecileri piyasaya arz edilecek gıda ve yem, izlenebilirliği sağlamak amacıyla, uygun şekilde etiketlenmek veya Yetkili Makam tarafından belirlenecek bilgi ve belgelerle uygun şekilde tanımlanmak zorundadır.
Gıda İşletmecilerinin Sorumlulukları
20.
(1)
Gıda işletmecisi, ithal ettiği, ürettiği, işlediği, imal ettiği veya dağıtımını yaptığı bir gıdanın gıda güvenliği kurallarına uymadığını düşünür veya bu yönde bir sebebe sahip olursa, gıdanın, işletmecinin kendi kontrolünden çıktığı yerdeki piyasadan geri çekilmesi için gerekli işlemlere derhal başlamak ve konu hakkında Yetkili Makamı bilgilendirmek zorundadır. Ürünün tüketicilere ulaşmış olması durumunda, işletmeci ürünün geri çekiliş sebepleri konusunda tüketicileri etkili ve doğru biçimde bilgilendirmek ve gerekirse diğer önlemlerin sağlığın üst düzeyde korunması için yeterli olmaması durumunda tüketiciye teslim edilmiş olan ürünlerin iadesi için çağrıda bulunmak zorundadır.
(2)
Gıdanın ambalajlanması, etiketlenmesi, güvenliği ve bütünlüğünü etkileme durumu olmayan perakende veya dağıtım faaliyetlerinden sorumlu gıda işletmecileri, kendi iş alanlarının sınırları dahilinde gıda güvenliği kurallarına uygun olmayan ürünlerin piyasadan geri çekilmesi işlemlerini başlatmak ve üreticiler, işleyiciler, imalatçılar ve/veya Yetkili Makamlarca başlatılan faaliyetlerde işbirliği yaparak, bir gıdanın izlenebilmesi için gerekli bilgiyi aktarmak suretiyle gıda güvenliğinin sağlanmasına katkıda bulunmak zorundadır.
(3)
Gıda işletmecisi, piyasaya arz ettiği bir gıdanın insan sağlığına zararlı olduğunu düşünür veya bu yönde bir sebebe sahip olursa, durumu derhal Yetkili Makama bildirmek zorundadır. İşletmeciler son tüketiciye yönelik riskleri önlemek için yapılan faaliyeti Yetkili Makama bildirmeli ve bunun bir gıda maddesinden kaynaklanan bir riski önleyebileceği, azaltabileceği veya ortadan kaldırabileceği durumlarda, herhangi bir kişi veya kişilerin yasalar ve uygulamalar uyarınca Yetkili Makamla işbirliği yapmalarını engellememelidir.
(4)
Gıda işletmecileri, kendi arz ettikleri veya kendilerine arz edilen gıda nedeniyle ortaya çıkan risklerden kaçınmak veya onları azaltmak için yapılan uygulamada Yetkili Makamla işbirliği yapmak zorundadır.
Yem İşletmecilerinin Sorumlulukları
21.
(1)
Yem işletmecisi ithal ettiği, ürettiği, işlediği, imal ettiği veya dağıtımını yaptığı bir yemin yem güvenliği kurallarına uymadığını düşünür veya bu yönde bir sebebe sahip olursa, o yemi piyasadan geri çekmek ve Yetkili Makamları bilgilendirmek için gerekli işlemlere derhal başlatmak zorundadır. Bu gibi durumlarda veya seri, parti veya sevkiyat toplamının yem güvenlğii kurallarına uygun olmadığını düzenleyen bu Yasanın 15’inci maddesinin (3)’üncü fıkra kurallarının olması durumunda Yetkili Makam aksine bir uygulamayı yeterli görmediği sürece söz konusu yem imha edilir. İşletmeci, yemin piyasadan geri çekilmesinin sebebi konusunda kullanıcıları etkili ve doğru biçimde bilgilendirir, gerekirse, diğer önlemlerin sağlığın üst düzeyde korunmasının sağlanmasında yeterli olmaması halinde satış ve teslimatı yapılmış ürünlerin iadesi için çağrıda bulunmak zorundadır.
(2)
Yemin ambalajlanması, etiketlenmesi, güvenliği ve bütünlüğünü etkileme durumu olmayan perakende ve dağıtım faaliyetlerinden sorumlu yem işletmecileri, kendi iş alanlarının sınırları dahilinde, yem güvenliği kurallarına uygun olmayan ürünlerin piyasadan geri çekilmesi için gerekli işlemleri başlatmak ve üreticiler, işleyiciler, imalatçılar ve/veya Yetkili Makamlarca başlatılan faaliyetlerde işbirliği yaparak, bir yemin izlenebilmesi için gerekli bilgiyi aktarmak suretiyle gıda güvenliğinin sağlanmasına katkıda bulunmak zorundadır.
(3)
Yem işletmecisi, piyasaya arz ettiği bir yemin yem güvenliği kurallarını yerine getirmediğini düşünür veya bu yönde bir sebebe sahip olursa derhal Yetkili Makama bilgi vermek zorundadır. Yem işletmecisi, bu yemin kullanımından doğan riski önlemek için yapılan faaliyeti Yetkili Makama bildirmeli ve bunun bir yemin kullanımından doğan bir riski önleyebileceği, azaltabileceği veya ortadan kaldırabileceği durumlarda herhangi bir kişi veya kişilerin yasalar ve uygulamalar uyarınca Yetkili Makamla işbirliği yapmalarını engellememelidir.
(4)
Yem işletmecileri, kendi arz ettikleri veya kendilerine arz edilen bir yem nedeniyle ortaya çıkan risklerden kaçınmak amacıyla yapılan uygulamada Yetkili Makamlarla işbirliği yapmak zorundadır.
YEDİNCİ KISIM
Hızlı Uyarı Sistemi, Acil Durumlar ve Kriz Yönetimi
Hızlı Uyarı Sistemi
22.
(1)
Gıda veya yemden kaynaklanan, insan sağlığına karşı doğrudan veya dolaylı bir riskin bildirimi için hızlı uyarı sistemini de içeren bir ulusal bilgi ağı sistemi oluşturulur.
(2)
Yetkili Makam, gıda veya yemden kaynaklanan, doğrudan veya dolaylı bir risk hakkında herhangi bir bilgiye sahip olması durumunda bunu derhal, Yetkili Makam tarafından hazırlanıp Bakanlar Kurulu tarafından onaylanacak ve Resmi Gazete’de yayımlanacak bir tüzükle belirlenecek olan yöntem ve gizlilik kuralları altında ulusal temas noktasına bildirir.
(3)
Hızlı uyarı sisteminin, eşdeğer bir uluslararası bilgi sisteminin parçası haline gelmesi durumunda, bu uluslararası ağda yürürlükte olan kurallar ve yöntemler ulusal düzeyde geçerli olur ve ulusal temas noktası, uluslararası ağ için temas noktası haline gelir.
Gıda ve Yem İçin Acil Durum Önlemleri
23. Ülke içinde üretilen veya başka bir ülkeden ithal edilen gıda veya yemin, insan sağlığı, hayvan sağlığı veya çevreye ciddi bir risk teşkil etmesinin muhtemel olduğunun ve bu riskin ilgili gıda veya yem işletmecisi tarafından almakla yükümlü olduğu önlemler vasıtasıyla tatmin edici biçimde kontrol altına alınamadığı durumlarda, Yetkili Makam, gıda mevzuatında öngörülen yöntemler uyarınca hareket ederek, durumun ciddiyetine bağlı olarak derhal aşağıdaki bentlerde yer alan önlemlerden bir veya daha fazlasını alır:
(1)
Gıda veya yemin ülke içinde üretilmesi durumunda;
(A)
Söz konusu gıda veya yemin piyasaya arz edilmesi veya kullanımı askıya alınır,
(B)
Söz konusu gıda veya yem için özel koşullar belirlenir,
(C)
Gıda mevzuatında yer alan diğer uygun geçici önlemler alınır.
(2)
Gıda veya yemin başka bir ülkeden ithal edilmesi durumunda;
(A)
Söz konusu gıda veya yemin, ilgili ülkenin bütünü veya bir kısmından ve uygulanabildiği durumlarda, transit ülkeden ithalatı askıya alınır,
(B)
İlgili ülkenin bütünü veya bir kısmından gelen söz konusu gıda veya yem için özel koşullar belirlenir,
(C)
Gıda mevzuatında yer alan diğer uygun geçici önlemler alınır.
Kriz
Yönetimi
24.
(1)
Yetkili Makam, gıda ve yem güvenliği alanında kriz yönetimi için bir genel plan hazırlar.
İçin Genel Plan
(2)
Genel plan, mevcut yasal düzenlemelerle önlenemeyen, ortadan kaldırılamayan, kabul edilebilir bir derecede azaltılamayan veya yalnızca bu Yasanın 23’üncü maddesinde sözü edilen acil durum önlemlerinin uygulamaya konmasıyla yeterli ölçüde yönetilemeyen, gıda ve yemden kaynaklanan, insan sağlığına doğrudan veya dolaylı bir risk teşkil eden durumların türlerini belirler.
(3)
Genel plan, şeffaflık ilkelerini ve iletişim stratejisini içerir ve krizi yönetmek için gereken uygulamalı yöntemleri belirler.
Kriz Biriminin Oluşturulması
25. Gıda ve yemden kaynaklanarak insan sağlığına doğrudan veya dolaylı bir risk teşkil eden ve mevcut yasal düzenlemelerle önlenemeyen, ortadan kaldırılamayan, kabul edilebilir bir derecede azaltılamayan veya bu Yasanın 23’üncü maddesinde sözü edilen acil durum önlemlerinin uygulamaya konmasıyla yeterli ölçüde yönetilemeyen bir durumun tanımlanması durumunda, Yetkili Makam, gerekmesi halinde ilgili tarafların katılımını da sağlayarak ve Kurulun bilimsel ve teknik yardımını isteyerek bir Kriz Birimi oluşturur. Kriz Birimi üye tam sayısının salt çoğunluğu ile toplanır ve toplantıya katılanların salt çoğunluğu ile karar alır.
Kriz Biriminin Görevleri
26.
(1)
Kriz Birimi, ilgili bilgilerin toplanması ve değerlendirilmesiyle, insan sağlığını tehdit eden riskin önlenmesi, giderilmesi veya kabul edilebilir ölçüde azaltılması için mevcut seçeneklerin mümkün olan en etkili ve hızlı biçimde saptanmasından sorumludur.
(2)
Kriz Birimi, kriz yönetiminin etkin bir biçimde yürütülebilmesi için, gerekli gördüğü durumlarda gerçek veya tüzel kişilerin veya uluslararası organizasyonların yardımını isteyebilir.
(3)
Kriz Birimi, kamuya söz konusu riskler ve alınan önlemler konusunda yazılı ve görsel medya aracılığıyla sürekli ve düzenli bilgi verir.
(4)
Gıda ve yem işletmecileri, Kriz Birimince alınan kararlara uymakla yükümlüdürler.
SEKİZİNCİ KISIM
Suç ve Cezalar ile Tüzük Yapma Yetkisine İlişkin Kurallar
Suç ve Cezalar
27.
(1)
Bu Yasanın 14’üncü maddesinin (1)’inci fıkrasına aykırı hareket eden gerçek veya tüzel kişiler bir suç işlemiş olurlar ve mahkûmiyetleri halinde yürürlükteki asgari ücretin yirmi katına kadar para cezasına veya altı yıla kadar hapis cezasına veya her iki cezaya birden çarptırılabilirler.
(2)
Bu Yasanın 15’inci maddesinin (1)’inci fıkrasına aykırı hareket eden gerçek veya tüzel kişiler bir suç işlemiş olurlar ve mahkûmiyetleri halinde yürürlükteki asgari ücretin yirmi katına kadar para cezasına veya altı yıla kadar hapis cezasına veya her iki cezaya birden çarptırılabilirler.
(3)
Bu Yasanın 16’ncı maddesine aykırı hareket eden gerçek veya tüzel kişiler bir suç işlemiş olurlar ve mahkûmiyetleri halinde yürürlükteki asgari ücretin beş katına kadar para cezasına veya bir yıla kadar hapis cezasına veya her iki cezaya birden çarptırılabilirler çarptırılabilirler.
(4)
Bu Yasanın 17’nci maddesine aykırı hareket eden gerçek veya tüzel kişiler bir suç işlemiş olurlar ve mahkûmiyetleri halinde yürürlükteki asgari ücretin yirmi katına kadar para cezasına veya altı yıla kadar hapis cezasına veya her iki cezaya birden çarptırılabilirler.
(5)
Bu Yasanın 19’uncu maddesine aykırı hareket eden gerçek veya tüzel kişiler bir suç işlemiş olurlar ve mahkûmiyetleri halinde yürürlükteki asgari ücretin beş katına kadar para cezasına veya bir yıla kadar hapis cezasına veya her iki cezaya birden çarptırılabilirler.
(6)
Bu yasanın 20’nci maddesinin kurallarına aykırı hareket eden gerçek veya tüzel kişiler bir suç işlemiş olurlar ve mahkûmiyetleri halinde yürürlükteki asgari ücretin yirmi katına kadar para cezasına veya altı yıla kadar hapis cezasına veya her iki cezaya çarptırılabilirler.
(7)
Bu Yasanın 21’inci maddesine aykırı hareket eden gerçek veya tüzel kişiler bir suç işlemiş olurlar ve mahkûmiyetleri halinde yürürlükteki asgari ücretin yirmi katına kadar para cezasına veya altı yıla kadar hapis cezasına veya her iki cezaya birden çarptırılabilirler.
(8)
Bu Yasanın 23’üncü maddesinde Yetkili Makamın alacağı önlemlere aykırı hareket eden gerçek veya tüzel kişiler bir suç işlemiş olurlar ve mahkûmiyetleri halinde yürürlükteki asgari ücretin yirmi katına kadar para cezasına veya altı yıla kadar hapis cezasına veya her iki cezaya birden çarptırılabilirler.
(9)
Bu Yasanın 26’ncı maddesinin (4)’üncü fıkrasına aykırı hareket eden gerçek veya tüzel kişiler bir suç işlemiş olurlar ve mahkûmiyetleri halinde yürürlükteki asgari ücretin yirmi katına kadar para cezasına veya altı yıla kadar hapis cezasına veya her iki cezaya birden çarptırılabilirler.
Tüzük Yapma
Yetkisi
28. Aşağıda belirtilen konularda, Yetkili Makam tarafından hazırlanıp Bakanlar Kurulu tarafından onaylanacak ve Resmi Gazete’de yayımlanacak tüzük veya tüzükler yapılır:
(1)
Bu Yasanın 5’inci maddesinin (1)’inci fıkrasında oluşturulan Kurulun işleyişine ilişkin kurallar,
(2)
Bu Yasanın 22’nci maddesinin (1)’inci fıkrasında oluşturulan ulusal ağ sisteminin yapısı ve araçları ile ulusal temas noktasının tayinine ilişkin kurallar,
(3)
Bu Yasanın 23’üncü maddesinin uygulanabilmesi için acil durumlarda işletmeciler ve Yetkili Makam tarafından alınacak önlemler ve uygulanacak yöntemlere ilişkin kurallar,
(4)
Bu Yasanın 25’inci ve 26’ncı maddelerinde belirtilen kriz biriminin oluşumu ve görevlerine ilişkin aşağıdaki çerçevedeki kurallar,
(A)
Kriz yönetiminin planlanması ve iletişim yöntemlerinin belirlenmesine ilişkin usuller,
(B)
Gıda ve yem güvenliğine bağlı olarak oluşabilecek kriz durumlarına ilişkin usuller,
(C)
Yer, yapı ve ekipman bakımından ulusal bir kriz biriminin oluşturulmasına ilişkin usuller,
(Ç)
Kriz türüne göre birimin üyelerinin oluşumuna ilişkin usuller,
(D)
Bilginin toplanması, dağıtımı ve durum değerlendirmesi için uygulanacak yöntemlere ilişkin usuller,
(E)
Kriz türüne göre şeffaflık ilkesini göz önünde bulundurarak karar alma yöntemlerine ilişkin usuller,
(F)
Kriz biriminin çalışmasının finanse edilmesine ilişkin usuller.
DOKUZUNCU KISIM
Son Kurallar
Yürürlükten
Kaldırma
Fasıl 261
12.7.2013
EK III
A.E 391
29. Bu Yasanın yürürlüğe girdiği tarihten başlayarak Gıda Maddeleri ve İlaçların Satışı Yasası altında çıkarılan Gıda Güvenlik Kurulu Tüzüğü ve bugüne kadar yapılan uygulamalara halel gelmemek koşuluyla yürülükten kaldırılır.
Yürütme Yetkisi
30. Bu Yasa, Gıda, Tarım, Hayvancılık ve Veteriner İşleriyle Görevli Bakanlık ve Sağlık İşleriyle görevli Bakanlık tarafından yürütülür.
Yürürlüğe Giriş
31. Bu Yasa, Resmi Gazete’de yayımlandığı tarihten başlayarak yürürlüğe girer.