BÜYÜK YAKMA TESİSLERİNDEN KAYNAKLANAN HAVA
KİRLETİCİ EMİSYONLARININ SINIRLANDIRILMASI TÜZÜĞÜ
(17.2.2014 – R.G.36 – EK III – A.E.124 Sayılı Tüzük)
Çevre Yasası
(18/2012 Sayılı Yasa)
36.1.B Madde altında Tüzük
Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti Bakanlar Kurulu, Çevre Yasası’nın 36’ıncı maddesinin
(1)’inci Fıkrasının (B) bendinin kendisine verdiği yetkiye dayanarak aşağıdaki Tüzüğü yapar:
Kısa İsim
1. Bu Tüzük, “Büyük Yakma Tesislerinden Kaynaklanan Hava Kirletici Emisyonlarının Sınırlandırılması Tüzüğü” olarak isimlendirilir.
BİRİNCİ KISIM
Genel Kurallar
2. Bu Tüzükte metin başka türlü gerektirmedikçe;
Tefsir
“Atık Gazlar”, katı, sıvı veya gaz emisyonlar içeren gaz halinde salınımları (hacimsel debileri, su buharı düzeltmeleri
yapıldıktan sonra standart sıcaklıkta (273.15 K) ve basınçta (101.3 kPa) metreküp bölü saat olarak ifade edilecek ve bundan böyle (Nm3/h) olarak anılacaktır) anlatır.
“Baca”, atık gazların havaya verilmesi için bir veya birden fazla boru ile çıkış sağlayan yapıyı anlatır.
“Bakanlık”, Çevre işleri ile görevli Bakanlığı anlatır.
“Biyokütle”,
(1) Tarım veya ormancılıktan elde edilmiş olup enerji
içeriğinden yararlanmak için yakıt olarak kullanılan
herhangi bir bitkisel materyal içeren ürünleri veya
(2) Tarım ve ormancılıktan gelen bitkisel atıklar veya
(3) Oluşan ısı elde edilmişse besin işleme endüstrisinden gelen bitkisel atıklar veya
(4) Üretim yerinde birlikte yakılmış ve oluşan ısı elde edilmişse, ham selüloz üretiminden ve hamurdan kâğıt
üretiminden gelen lifli bitkisel atıklar veya
(5) Mantar atıkları veya
(6) Ağaç koruyucu maddeleri veya kaplamalarla işlemden
geçirme nedeniyle halojenli organik bileşikler veya ağır metaller içerebilecek ağaç atıkları dışında ağaç atıkları (özellikle inşaat veya yıkım atıklarından kaynaklı ağaç atıkları haricindeki ağaç atıkları)
anlatır.
“CEN”, Avrupa Standardizasyon Komitesini anlatır.
“Çift veya Çoklu Yakıt Yakan Tesisler”, aynı anda veya
değişimli olarak iki veya daha fazla yakıt ile
ateşlenebilen yakma tesislerini anlatır.
“Daire”, Çevre Koruma Dairesini anlatır.
“Dizel Motor”, dizel çevrimine göre çalışan ve yakıtı
yakmak için sıkıştırma ateşlemesi kullanan içten
yanmalı motoru anlatır.
“Doğal Gaz”, asal gazlar ve diğer içeriği hacimsel
olarak %20’sinden (yüzde yirmi) fazla olmayan, doğal
yollardan oluşan metan gazını anlatır.
“Emisyon”, maddelerin yakma tesisinden havaya
salınmasını anlatır.
“Emisyon Sınır Değeri”, bu Tüzüğün 14’üncü
maddesinde belirtilen süreler içerisinde yakma tesisinde havaya boşaltılan atık gazların içinde bir maddenin
bulunmasına izin verilen konsantrasyonu; sıvı ve gaz
yakıtlarda %3 (yüzde üç), katı yakıtlarda %6 (yüzde
altı), gaz türbinlerinde ve dizel motorlarda %15 (yüzde onbeş) oranında oksijen olduğu varsayılarak, mg/Nm3
olarak ifade edilen kütle bölü atık gazın hacmi olarak
hesaplanan değeri anlatır.
“EN 14181 Standardı”, sabit kaynak emisyonları –
otomatik ölçme sistemlerinin kalite güvencesi
standardını anlatır.
“Gaz Motoru”, Otto çevrimine göre işleyen ve kıvılcım
ateşlemesi veya çift yakıtlı motor ise sıkıştırma
ateşlemesi kullanan içten yanmalı motoru anlatır.
“Gaz Türbini”, termik enerjiyi mekanik işe çeviren,
çoğunlukla bir kompresör, yakıtın okside edilerek
çalışan sıvıyı ısıttığı termik bir cihaz ve bir türbinden oluşan dönen makinelerin tümünü anlatır.
“ISO”, Uluslararası Standardizasyon Teşkilatını anlatır.
“İşletim Saatleri (ömrü)”, açılış ve kapanış süreleri
hariç, yakma tesisinin tamamen veya kısmen çalışarak
havaya emisyon bıraktığı zamanın saat olarak ifade
edilmesini anlatır.
“İşletmeci”, yakma tesisini veya dizel motoru işleten
gerçek veya tüzel kişi, veya yakma tesisi veya dizel
motor üzerinde ekonomik karar verme gücü olan kişiyi
anlatır.
18/2012
“İzin”, Çevre Yasası altında alınan her türlü izni anlatır.
Amaç Kapsam
“Kükürt Giderme Oranı”, bu Tüzüğün 14’üncü
maddesinde belirtilen süreler içerisinde yakma tesisinde havaya salınmayan kükürt miktarının aynı süre
içerisinde yakma tesisine sunulan ve kullanılan yakıtın içinde bulunan kükürt miktarına olan oranını anlatır.
“Mevcut Tesis”, Bu Tüzük yürürlüğe girmeden önce
işletme ruhsatı alan veya faaliyetlerine başlayan yakma tesisini ve dizel motorunu anlatır.
“Reaktör”, Bir katalizör yardımıyla kimyasal tepkime
yaparak üretim elde edilen endüstri kuruluşunu anlatır.
“Yakıt”, yakma tesisini ateşlemeye yarayan katı, sıvı
veya gaz halindeki yanıcı maddeleri anlatır.
“Yakıt Isıl Gücü (Termal Girdi)”, bir yakma tesisinde
birim zamanda yakılan yakıt miktarının yakıt alt ısıl
değeriyle çarpılması sonucu bulunan asıl güç değerini
anlatır.
“Yakma Tesisi”, yakıtları okside ederek oluşan ısının
kullanıldığı teknik cihazları ve bu Tüzük amaçları
bakımından ayni zamanda dizel motorları anlatır.
“Yeni Tesis”, Bu Tüzük yürürlüğe girdiği tarihte veya
sonrasında işletme ruhsatı alan veya faaliyetlerine
başlayan yakma tesisini ve dizel motorunu anlatır.
3. Bu Tüzüğün amacı; büyük yakma tesislerinden havaya salınan kirletici emisyonlara sınırlamalar getirmektir.
4. (1) Bu Tüzük, hangi tür yakıt kullanıldığına bakılmaksızın, ölçülmüş toplam termal girdisi en az 50 MW (mega
watt) olan yakma tesisleri ve dizel motorları kapsar.
(2) (A) Yukarıdaki (1)’inci fıkrada belirtilen tesisin birden fazla olması halinde, bu tesislerin birleşiminin
ölçülmüş toplam termal girdisi hesaplanırken her
bir bireysel tesisin ölçülmüş toplam termal girdisi
en az 15 MW (mega watt) olmalıdır.
(B) Birden fazla tesisin birleşmiş toplam termal girdisi hesaplanırken,ölçülmüş toplam termal girdisi 15
MW altında olan bireysel yakma tesisleri ve dizel
motorları dikkate alınmaz.
(3) Bu Tüzük, sadece enerji üretimi için inşa edilen yakma tesisleri ve dizel motorları kapsamakta olup yakma
ürünlerini doğrudan üretimde kullanan tesisler ile
aşağıda belirtilenleri kapsamaz:
(A) Yakma ürünlerinin doğrudan ısıtma, kurutma veya
başka maddeler ve malzemelerin elden geçirilmesi
için kullanılan tesisler.
(B) Atık gazların yakılarak arındırılması için
tasarlanan ancak bağımsız yakma tesisleri olarak
işletilmeyen tesisler gibi yakma sonrası tesisler.
(C) Katalitik parçalayıcı katalizörlerinin
rejenerasyonu için kullanılan tesisler.
(Ç) Hidrojen kükürtün, kükürte dönüştürülmesi için
kullanılan tesisler.
(D) Kimya endüstrisinde kullanılan reaktörler.
(E) Kok batarya fırını.
(F) Herhangi bir araç, gemi veya uçağın çalıştırılması
için kullanılan teknik cihaz.
Toplama
5. (1) İki veya daha fazla bağımsız yakma tesisinin atık gazları kuralları ortak bir bacadan salınıyorsa bu tesisler tek bir yakma tesisi gibi kabul edilir ve ölçülmüş toplam termal girdi hesaplamasında kapasiteleri birbirine eklenir.
(2) İki veya daha fazla bağımsız dizel motorun atık gazları ortak bir bacadan salınıyorsa bu motorlar tek bir yakma tesisi gibi kabul edilir ve ölçülmüş toplam termal girdi hesaplamasında kapasiteleri birbirine eklenir.
(3) İki veya daha fazla bağımsız tesisin ve/veya bağımsız dizel motorun, teknik ve ekonomik faktörlerin göz
önüne alınması sonucunda Dairenin değerlendirmesi
ışığında atık gazların aynı bacadan atmosfere verilmesi halinde, bu tesisler ve dizel motorlar tek bir yakma tesisi olarak kabul edilir ve ölçülmüş toplam termal girdi
hesaplamasında kapasiteleri birbirine eklenir.
(4) Yukarıdaki (1)’inci, (2)’nci ve (3)’üncü fıkralarda belirtilen ayrı tesislerin ölçülmüş toplam termal girdisi hesaplanırken her bir ayrı tesis veya dizel motor için
ölçülmüş toplam termal girdisi 15 MW altında olan
yakma tesisleri veya dizel motoru dikkate alınmaz.
İKİNCİ KISIM
Yakma Tesislerinin Faaliyetlerine ve Emisyon Sınır Değerlerine İlişkin Düzenlemeler
Mevcut Tesislere İlişkin Düzenle
6. (1) Bu Tüzük yürürlüğe girmeden önce işletme ruhsatı alan veya faaliyetlerine başlayan yakma tesisleri ile dizel
motorları mevcut tesis kapsamındadır.
meler
Sıvı Yakıt Kullanan Mevcut Tesislere Ait Emisyon Sınırları
(2) Yukarıdaki (1)’inci fıkra kapsamında olan bir mevcut tesisin bu Tüzük yürürlüğe girdikten sonra kapasitesini ölçülmüş toplam termal girdi olarak en az 15 MW
artırması halinde, kapasite artırımına neden olan bu
kısım yeni tesis sınıfına girmekte olup, bu Tüzükteki
yeni tesislerle ilgili kurallara tabi olur ve kapasite
artırımına neden olan bu kısımla ilgili emisyon sınır
değeri tesisin tamamının ölçülmüş toplam girdisine
(yakıt ısıl güç kapasitesine) göre belirlenir.
Yeni Tesislere Ait Emisyon Sınırları
(3) Yukarıdaki (2)’nci fıkrada belirtilen ve kapasite
artırımına neden olan kısmın atık gazlarının, yakma
tesisinin mevcut bacasına bağlanıp salınması halinde;
sözkonusu bacadan salınan gazlar için bu Tüzüğe ekli
Ek-II’deki sınır değerler geçerli olup emisyon sınır
değeri ortak bacaya bağlı olan unitelerin tamamının
ölçülmüş toplam girdisine göre belirlenir.
7. (1) Dizel motorlar dahil sıvı yakıt kullanan mevcut yakma tesisleri bu Tüzüğe ekli Ek-I’de yer alan emisyon sınır değerlerini sağlamak zorundadır.
(2) Yukarıdaki (1)’inci fıkrada belirtilen emisyon sınır değerleri, sıvı yakıt kullanan mevcut yakma tesisinin
tamamındaki toplam termal girdi üzerinden her bir ortak bacadan yapılan emisyon salınımları için geçerlidir.
8. (1) Bu Tüzük yürürlüğe girdiği tarihte veya sonrasında işletme ruhsatı alan veya faaliyetlerine başlayan yakma tesisleri bu Tüzüğe ekli Ek-II’de yer alan emisyon sınır değerlerini sağlamak zorundadır.
(2) Yukarıdaki (1)’inci fıkrada belirtilen emisyon sınır değerleri, yakma tesisinin tamamındaki toplam termal
girdi üzerinden her bir ortak bacadan yapılan emisyon
salınımları için geçerlidir.
ÜÇÜNCÜ KISIM
Tesislerin Kapasitelerinin Artırılması ve/veya Önemli Ölçüde Değiştirilmesi ve Diğer Gereklilikler
Yakma Tesisinin 9.
(1) Bir yakma tesisinin kapasitesinin termal girdi olarak en az 15 MW artırılması halinde, bu Tüzüğe ekli Ek-2’de
belirtilen emisyon sınır değerleri tesisin yeni bölümüne uygulanır ve tesisin tamamının ısıl kapasitesine göre
belirlenir.
Kapasitesinin Artırılması
(2) Yukarıdaki (1)’nci fıkrada belirtilen ve kapasite
artırımına neden olan kısmın atık gazlarının, yakma
tesisinin mevcut bacasına bağlanıp salınması halinde;
sözkonusu bacadan salınan gazlar için bu Tüzüğe ekli
Ek-II’deki sınır değerler geçerli olup emisyon sınır
değeri ortak bacaya bağlı olan unitelerin tamamının
ölçülmüş toplam girdisine göre belirlenir.
(3) İşletmecinin, Dairenin çevre ve insanlar üzerinde önemli ölçüde olumsuz etkileri olabileceği görüşünde olduğu
bir değişiklik planlaması halinde, bu Tüzüğe ekli Ek-
II’de belirtilen emisyon sınır değerleri uygulanır.
Atık Gazın Bacadan Atılma Koşulları
10. (1) Yakma tesislerinin atık gazları bir baca yardımı ile
(2) kontrollü bir şekilde bertaraf edilerek sağlık ve çevreyi koruyacak şekilde salınır.
Yukarıdaki (1)’inci fıkrada belirtilen bacanın
yüksekliği, Dairenin talep edeceği kurallara göre
hesaplanır.
Baca Gazı Arıtma Donanımının Arızası veya Devre dışı Kalması
11. (1) Baca gazı arıtma donanımının arızası veya devre dışı kalması halinde, eğer 24 (yirmi dört) saat içinde normal çalışma şartlarına dönüş sağlanmazsa işletmeci
kapasiteyi düşürmek veya işletmeyi durdurmak veya
tesisi düşük kirlilik yayan yakıtlar kullanarak işletmek zorundadır.
(2) İşletmeci yukarıda (1)’nci fıkrada belirtilen her durumda Daireyi 48 (kırksekiz) saat içinde bilgilendirmek
zorundadır.
(3) Daire baca gazı arıtma donanımının arızası veya devre dışı kalması halinde gerekli işlemleri izinde belirtir.
(4) Hiç bir şart altında 12 (on iki) aylık bir süreç içinde arıtmasız çalışma süresi 120 (yüz yirmi) saati geçemez.
(5) Daire aşağıda belirtilen durumları göz önüne alarak,
Çift veya Çoklu Yakıt Yakan Tesisler
yukarıdaki (1)’nci ve (4)’üncü fıkralarda belirtilen 24 (yirmi dört) saat ve 120 (yüz yirmi) saatlik sınırlar için istisnalara izin verebilir:
(A) Enerji kaynaklarının sürdürülmesi için yüksek
derecede ihtiyaç bulunması veya
(B) Arızanın yaşandığı tesisin yerine kısıtlı bir süre
faaliyet gösterecek olan tesisin genel
emisyonlarda bir artışa yol açacak olması.
12. (1) Eş zamanlı olarak iki veya daha fazla yakıt kullanan tesisler için Daire, emisyon sınır değerlerini aşağıda
belirtildiği şekilde belirler:
(A) İlk olarak, bu Tüzüğün ikinci ve üçüncü
Kısımlarında belirtildiği gibi her bir yakıt ve
yakma tesisinin yakıt ısıl gücüne göre ilgili
kirletici madde için emisyon sınır değerleri alınır.
(B) İkinci olarak, yakıt-ağırlıklı emisyon sınır
değerleri belirlenir, bu da yakıtın yukarıda (A)
bendine göre bulunan kendi emisyon sınır
değerlerinin her bir yakıtın sağladığı ısıl güç ile
çarpılarak ve sonra bu sonucun bütün yakıtlar
tarafından sağlanan toplam ısıl güç toplamına
bölünmesi sonucu elde edilir.
(C) Son olarak yakıt-ağırlıklı sınır değerler toplanır.
(2) (A) Çoklu ateşleme birimlerinde ham petrol
rafinerilerinin damıtma ve dönüşüm atıklarının
kendi tüketimleri için tek başına veya başka
yakıtlarla kullanıldığı hallerde, en yüksek emisyon
sınır değerine sahip olan belirleyici yakıtın
sağladığı ısıl güç tüm yakıtların sağladığı toplam
ısıl gücün en az % 50’si (yüzde elli) kadar ise,
sınır değerleri yukarıdaki (1) fıkraya
bakılmaksızın esas alınır.
(B) Yukarıdaki (A) bendinde belirtilen hallerde
belirleyici yakıtın sağladığı ısıl güç, tüm yakıtların
sağladığı toplam ısıl gücün %50’sinin (yüzde elli)
altında olduğu hallerde emisyon sınır değeri, tek
tek yakıtların sağladıkları ısıl güçlerin yakıtların
tümünün sağladığı toplam ısıl güce göre oransal
olarak aşağıda belirtildiği şekilde belirlenir:
(a) İlk olarak, bu Tüzüğün ikinci ve üçüncü
kısımlarında belirtildiği gibi her bir yakıt ve
yakma tesisinin yakıt ısıl gücüne göre ilgili
kirletici madde için emisyon sınır değerleri
alınır.
(b) İkinci olarak belirleyici yakıtın (bu Tüzüğün
ikinci ve üçüncü kısmına göre emisyon sınır
değeri en yüksek olan yakıt; eğer iki yakıtın
emisyon sınır değerleri aynı ise daha yüksek
ısıl gücü olan yakıt kabul edilir) emisyon
sınır değeri bu Tüzüğün ikinci ve üçüncü
kısmında anlatıldığı şekilde hesaplanır; bu
değer ikinci ve üçüncü kısımlarda belirtilen
yakıta ait emisyon sınır değeri iki ile
çarpılarak ve bulunan emisyon değerinden
en düşük emisyon sınır değerine sahip
yakıtın emisyon sınır değeri çıkartılarak
bulunur.
(c) Üçüncü olarak belirleyici yakıtın hesaplanan
yakıt emisyon sınır değerini ısıl gücü ile
çarparak, her bir yakıtın bireysel emisyon
sınır değeri ile sağladığı ısıl gücü çarparak,
çarpımı da tüm yakıtların sağladığı toplam
ısıl girdiye bölerek, yakıt-ağırlıklı emisyon
sınır değerleri bulunur.
(ç) Son olarak yakıt-ağırlıklı emisyon sınır
değerleri toplanır.
DÖRDÜNCÜ KISIM
Ölçüm ve İzleme Gereklilikleri
Ölçüm Zorunluluğu ve Ölçüm Yöntemleri
13. (1) (A) İşletmeci her yakma tesisinin atık gazlarında Kükürtdioksit (SO2), Azotoksitler (NOx), Karbon
Monoksit (CO) ve toz seviyesi
konsantrasyonlarını, emisyon sınır değerleri
belirlenmiş parametreler için sürekli emisyon
izleme sistemi (SEİs) kurarak ve sürekli olarak
ölçerek izlemek zorundadır.
(B) Yapılacak olan ölçümler, bu Tüzükteki izleme
şartlarına ve emisyon sınır değerlerine uyumun
kontrol edilebileceği şekilde yapılır, kaydedilir,
raporlanır ve Daireye sunulur.
(C) Ölçümlerde kullanılacak olan cihazların taşıması
gereken özellikler ve cihazların çalışma usulu
Daire tarafından belirlenir.
(Ç) İşletmeci sürekli emisyon izleme sisteminin doğru
bir şekilde çalışmasını sağlamak, bu sistemde
meydana gelen arızaları gidermek ve bu sistemin
çalıştırılmasını bu Tüzüğün 13’üncü maddesinin
(8)’inci, (9)’uncu ve (10)’uncu fıkralarındaki
kurallara göre yapmak zorundadır.
(2) (A) Yukarıdaki (1)’nci fıkranın (A) bendinde belirtilen kurala istisna olarak aşağıdaki hallerde sürekli
ölçüm gerekmeyebilir:
(a) İşletim ömrü 10,000 çalışma saatinden az
olan yakma tesisleri için
(b) Doğal gaz kullanan kazanlarda SO2
(Kükürtdioksit) ve toz için
(c) Kükürt giderme ekipmanlarının bulunmadığı
ancak bilinen kükürt değerlerine sahip sıvı
yakıt kullanan gaz türbinleri veya
kazanlarda SO2 (Kükürtdioksit) için
(B) Yukarıdaki (A) bendinde belirtilen sürekli
ölçümün gerekli olmadığı hallerde, Daire
tarafından belirleneceği şekilde en az altı ayda bir
aralıklı ölçümler yapılır.
(C) Kömür yakan yakma tesislerinde en az yılda bir
kez toplam civa emisyonu ölçülmelidir.
(3) (A) Tesiste kullanılan yakıtın tipinde veya tesisin işletme koşullarında önemli bir değişim olması
halinde bu durum Daireye derhal bildirilir.
(B) Daire yukarıdaki (A) bendi uyarınca yapılan
bildirimden sonra yukarıdaki (1)’nci ve (2)’ınci
fıkralarda belirtilen izleme yükümlülüklerinin
yeterliliğine veya uyarlama gerektirip
gerektirmediğine karar verir.
(4) Sürekli ölçüm sistemleri yılda en az bir kez referans metodlar ile yapılan paralel ölçümler yoluyla kontrole
tabi olur.
(5) (A) Her bir tek ölçüm sonucunun % 95 (yüzde
doksanbeş) güven aralığı değerleri, emisyon sınır
değerlerinin aşağıda belirtilen yüzdelerini aşmaz:
Kükürtdioksit (SO2) Azotoksitler (NOx) Toz Karbon Monoksit (CO)
%20 (yüzde yirmi)
%20 (yüzde yirmi)
%30 (yüzde otuz)
%10 (yüzde on)
(B) Geçerli kılınan saatlik ve günlük ortalama
değerler, ölçülen geçerli saatlik ortalama
değerlerden yukarıdaki (A) bendinde belirtilen
güven aralığı değerinin çıkarılması ile elde edilir.
(C) İçerisinde üç adetten fazla saatlik ortalama değerin sürekli ölçüm sistemindeki arıza veya bakım
sebebi ile geçersiz olduğu her bir gün geçersiz
sayılır. Bir yıl içerisinde ondan fazla gün benzer
koşullardan dolayı geçersiz sayılması halinde
Daire işletmeciden sistemin güvenirliğini artırması
konusunda gerekli önlemleri almasını talep eder.
(6) (A) Bu madde kapsamında yapılan ölçümlerin,
Dairenin talep etmesi halinde Daireye gerçek
zamanlı (ölçümlerin anlık değerleri) olarak ve
Dairenin istediği şekilde iletilmesi sağlanacaktır.
(B) Dairenin talep etmesi halinde, Dairenin gerçek
zamanlı ölçüm sonuçlarına elektronik ortamda
uzaktan erişimi sağlanır.
(7) Yukarıdaki (1)’inci fıkrada belirtilen sürekli ölçümler atık gazlardaki oksijen içeriği, sıcaklık, basınç ve su buharı ölçümünü de içerir. Ayrıca baca gazı çıkış hızı, kütlesel debi parametreleri de ölçülür.
(8) CEN standartları yürürlüğe girdiği tarihten itibaren bu maddede belirtilen tüm ölçümler, ilgili kirletici
maddelerin örnekleme ve analizleri ve otomatik ölçüm
sistemlerinin kalibrasyonuna yönelik referans ölçüm
yöntemleri gibi, bu standarda uygun olarak yürütülür.
Ancak CEN standartları hazır değilse, bu maddede
belirtilen ölçümlerle ilgili ISO standartları veya Daire tarafından kabul edilen bunlara eşdeğer bilimsel kaliteye sahip veri sağlayan ulusal veya uluslararası standartlar uygulanır.
(9) (A) Otomatik Sürekli Emisyon İzleme sistemini
(SEİs) oluşturan cihaz ve bağlantı ekipmanlarının
kurulması ve çalıştırılması bu Tüzük kuralları ile
EN 14181 standardı doğrultusunda
gerçekleştirilir.
(B) Emisyonların izlenmesinde kullanılacak
örnekleme veya ölçüm noktalarının yerleri Daire
tarafından tespit edilir.
(10) Yukarıdaki (1)’inci fıkra kapsamında yapılan izleme sonuçlarının tamamı kaydedilir, işlenir ve Daire
tarafından verilen izinde yer alan faaliyet koşulları ile emisyon sınır değerlerine uygunluk konularında karar
verebilmesine olanak tanıyacak şekilde Daireye sunulur.
Emisyonların
14. (1) (A) Sürekli ölçümler sonucu elde edilen verilerin Daire tarafından incelenmesi neticesinde bir takvim yılı
Değerlendirilmesi
içinde aşağıdaki koşulların tamamının yerine
geldiğine kanaat oluşursa, bu Tüzükte yer alan
emisyon sınır değerlerine uyum sağlanmış kabul
edilir:
(a) Doğrulanmış aylık ortalamaların hiçbirinin bu
Tüzükte yer alan ilgili emisyon sınır
değerlerini aşmaması,
(b) Doğrulanmış günlük ortalamaların hiçbirinin
bu Tüzükte yer alan ilgili emisyon sınır
değerlerinin %110’unu (yüzde yüz on)
aşmaması
(c) Yalnızca ölçülmüş toplam termal girdisi 50
MW değerinin altında olan kömür
kazanlarından kurulmuş yakma tesislerinde
doğrulanmış günlük ortalama değerlerden
hiçbirinin bu Tüzükte yer alan ilgili emisyon
sınır değerlerinin %150’sini (yüzde yüzelli)
aşmaması
(ç) Bir yıl içinde doğrulanmış saatlik ortalama
değerlerin % 95’inin (yüzde doksanbeş) bu
Tüzükte yer alan ilgili emisyon sınır
değerlerinin %200’ünü (yüzde iki yüz)
aşmaması,
(B) (a) “Geçerli ortalama değerler” bu Tüzüğün
13’ncü maddesinin (5)’nci fıkrasında
belirtildiği şekilde belirlenir.
(b) Yukarıdaki (a) alt bendi uyarınca geçerli
ortalama değerler belirlenirken bu Tüzüğün
11’nci maddesinde belirtilen süreler ve
başlatma ve sistem durdurma süreçleri
dikkate alınmaz
(2) Sürekli ölçümlerin gerekmediği hallerde ölçüm
dizilerinden her biri veya Daire tarafından belirlenmiş kurallar çerçevesinde tanımlanan ve belirlenen diğer
usuller neticesinde ortaya çıkan sonuçlar emisyon sınır değerlerinin aşılmadığını gösteriyorsa bu Tüzükte
belirtilen ilgili emisyon sınır değerleriyle uyum
sağlandığı kabul edilir.
Raporlama Gereklilikleri
15. (1) (A) İşletmeci her bir tesis için sürekli ölçümlerden elde edilen SO2 (kükürt dioksit), NOx (azot oksitler),
CO (karbon monoksit) ve toz (Toplam askıya
alınmış zerre olarak) için toplam yıllık emisyonlara
ilişkin verileri Daireye rapor etmek zorundadır.
(B) Yukarıdaki (A) bendinde belirtilen rapor, her
takvim yılının sonunda bir sonraki yılın 31 Mart
tarihine kadar Daireye gönderilir.
(2) İşletmeci; yukarıdaki (1)’inci fıkrada yer alan
yükümlülüğüne ek olarak, tesisin baca gazı ölçüm
sisteminin bakım, onarım, kalibrasyon ve EN 14181
standardı kapsamında yapılan kalite güvence-kalite
kontrol programları ile ilgili rapor ve belgeleri yıllık olarak her takvim yılının sonunda bir sonraki yılın 31
Mart tarihine kadar Daireye sunmak zorundadır.
BEŞİNCİ KISIM
Geçici Kurallar
Geçici Madde
1. (1) Dizel motorlar dahil sıvı yakıt kullanan mevcut yakma tesisleri için 1 Ocak 2017 tarihine kadar geçerli olan
emisyon sınır değerleri aşağıdaki gibidir:
Sıvı
Yakıt
Kullanan Mevcut
Tesisler için 1 İşletmeci aşağıda mg/Nm³ ve %3(yüzde üç) oksijen (O2) (dizel motorlar için %15 (yüzde onbeş) içeriği olarak
2017 ifade edilen emisyon değerlerinin aşılmamasını
sağlamakla yükümlüdür:
Ocak
tarihine kadar
geçerli olan
Emisyon Sınırları
Toz
Bütün tesisler 50
Kükürt dioksit (SO2) 1700
50 MW≤Yakıt ısıl gücü<300 MW 1700-400(lineer
300MW≤Yakıt ısıl gücü<500MW
400
azalma)
Yakıt ısıl gücü 500 MW veya daha fazla
Azot dioksit (NO2) olarak ölçülen azotoksitler (Azot oksit
(NO) ve Azot dioksit (NO2))
50 MW ≤ Yakıt ısıl gücü <500 MW 450
Yakıt ısıl gücü 500 MW veya daha fazla 400
Karbonmonoksit (CO)
Bütün tesisler 150
(2) Yukarıdaki (1)’inci fıkrada belirtilen ve 1 Ocak 2017 tarihine kadar geçerli olan emisyon sınır değerleri, sıvı yakıt kullanan mevcut yakma tesisinin tamamındaki toplam termal girdi üzerinden her bir ortak bacadan yapılan
emisyon salınımları için geçerlidir.
ALTINCI KISIM
Emisyon Sınır Değerine Uyma Zorunluluğunun Askıya Alınması ve Muafiyet Tanınması İle İzin Süreci
Emisyon Sınır Değerine Uyma Zorunluluğunun Askıya Alınması
16. (1) Daire, normal şartlar altında düşük kükürtlü yakıt kullanan bir tesisin ciddi bir düşük kükürtlü yakıt açığı oluşması sebebiyle bunlara uyamaması halinde, kükürtdioksit (SO2) emisyon sınır değerlerine uyma zorunluluğunu en fazla altı ve ay süresince askıya alabilir.
Muafiyet Tanınması
(2) Daire, normal şartlar altında gaz yakıtlar kullanan ancak gaz stoklarında meydana gelen ani bir kıtlık yüzünden
başka yakıtlar kullanmak zorunda kalan ve emisyon
değerlerine uyabilmek için bir baca gazı arıtma tesisine ihtiyaç duyan tesislere, enerji arzını korumak için önemli bir gereksinim olması dışında on günü aşmamak kaydı ile emisyon sınır değerlerine uyma zorunluluğundan muafiyet tanıyabilir.
İzin Süreci 18/2012 18/2012 18/2012
18/2012
Yürütme Yetkisi Yürürlüğe Giriş
(3) Yukarıdaki (1)’nci ve (2)’nci fıkralardaki durumların ortaya çıkması halinde Daire her bir durum hakkında derhal bilgilendirilir.
17. (1) İzin başvurusu ve izin süreci konularında Çevre Yasası kuralları uygulanır.
(2) İşletmeci, faaliyetlerini izin koşullarına, bu Tüzük kurallarına ve Çevre Yasası kurallarına uygun olarak yerine getirmek zorundadır.
(3) İşletmecinin, yukarıdaki (2)’nci fıkraya aykırı
davrandığının tespiti halinde, bu aykırılık ile ilgili olarak işletmeciye Daire tarafından Çevre Yasası uyarınca idari para cezası verilebilir.
(4) İşletmecinin, yukarıdaki (2)’nci fıkraya aykırı
davrandığının tespiti halinde yukarıdaki (3)’üncü fıkra kapsamında idari para cezası verilip verilmediğine
bakılmaksızın, yukarıdaki (2)’nci fıkraya olan aykırılığı gidermesi için işletmeciye Daire tarafından Çevre Yasası uyarınca otuz güne kadar süre verilir. Verilen süre sonunda yükümlülüğünü yerine getirmeyen işletmecinin sahip
olduğu yakma tesisi süreli veya süresiz olarak, kısmen veya tamamen faaliyetten men edilir.
18. Bu Tüzük, Çevre işleri ile görevli Bakanlık tarafından yürütülür.
19. Bu Tüzüğün 7’nci maddesi 1 Ocak 2017 tarihinden başlayarak, geriye kalan maddeleri ise Resmi Gazete’de yayımlandığı tarihten başlayarak yürürlüğe girer.
Ek-I Bu Tüzüğün 7’nci maddesinin (1)’nci fıkrası kurallarında belirtilen yakma tesisleri için emisyon sınır değerleri:
1. Bütün emisyon sınır değerleri 273.15 K sıcaklıkta, 101.3 kPa basınçta, atık gazların su buharı içeriği yönünden düzeltme yapıldıktan sonra ve katı yakıtlar için % 6 (yüzde altı), sıvı ve gaz yakıt kullanan yakma tesislerinden dizel motorlar, gaz türbinleri ve gaz motorları dışında % 3 (yüzde üç), dizel motorlar, gaz türbinleri ve gaz motorları için % 15 (yüzde on beş) oksijen (O2) içeriğinde hesaplanır.
2. Gaz türbinleri ve gaz motorları dışında sıvı yakıt kullanan yakma tesisleri için kükürt dioksit (SO2) emisyon sınır değerleri (mg/Nm³):
Ölçülmüş toplam
Sıvı yakıt kullanan yakma tesisleri için
termal girdi (MW) SO2 emisyon sınır değerleri (mg/Nm³)
350
50-100
100-300
250
˃ 300 200
Sıvı yakıt kullanan ve bu Tüzük yürürlüğe girmeden önce işletme ruhsatı almış veya işletmecisi bu Tüzük yürürlüğe girmeden önce işletme ruhsatı başvurusu yapmış yakma tesisleri yıllık 1500 faaliyet saatinden daha uzun süre işletilmemesi şartıyla, ölçülmüş toplam termal girdileri 300 MW değerini aşmıyorsa 850 mg/Nm³, 300 MW değerini aşıyorsa 400 mg/Nm³ SO2 emisyon sınır değerlerine tabi olur.
Atık gazları ortak bir baca üzerinden bir veya birkaç boruyla bırakan ve yıllık 1500 faaliyet saatinden daha uzun süre işletilmeyen yakma tesisi kısımları yukarıdaki paragrafta belirtilen emisyon sınır değerlerine yakma tesisinin tamamının ölçülmüş toplam termal girdisiyle bağlantılı şekilde tabi olabilir. Bu durumda boruların her birinden yapılan salınımlar ayrı ayrı izlenir.
3. Gaz türbinleri ve gaz motorları dışında sıvı yakıt kullanan yakma tesisleri için azot oksitler (NOx) emisyon sınır değerleri (mg/Nm³):
Ölçülmüş
Sıvı yakıt kullanan yakma tesisleri için NOx emisyon
toplam termal sınır değerleri (mg/Nm³)
girdi (MW)
450
50-100
100-300
200 (1)
> 300 150 (1)
(1) Ham petrolün kendi kullanımı için rafine edilmesinde ortaya çıkan damıtma ve dönüştürme artıklarının yakıldığı ve ölçülmüş toplam termal girdisi 500 MW değerini aşmayan yakma tesisinde emisyon sınır değeri 450 mg/Nm³ olur.
Sıvı yakıt kullanan ve bu Tüzük yürürlüğe girmeden önce işletme ruhsatı almış veya işletmecisi bu Tüzük yürürlüğe girmeden önce işletme ruhsatı başvurusu yapmış yakma tesisleri yıllık 1500
faaliyet saatinden daha uzun süre işletilmemesi şartıyla, ölçülmüş toplam termal girdileri 500 MW değerini aşmıyorsa 450 mg/Nm³, 500 MW değerini aşıyorsa 400 mg/Nm³ NOx emisyon sınır
değerlerine tabi olur.
Atık gazları ortak bir baca üzerinden bir veya birkaç boruyla bırakan ve yıllık 1500 faaliyet saatinden daha uzun süre işletilmeyen yakma tesisi kısımları yukarıdaki paragrafta belirtilen emisyon sınır değerlerine yakma tesisinin tamamının ölçülmüş toplam termal girdisiyle bağlantılı şekilde tabi olabilir. Bu durumda boruların her birinden yapılan salınımlar ayrı ayrı izlenir.
4. Hafif ve orta distilatları yakıt olarak kullanan gaz türbinleri (kombine çevrimli gaz türbinleri (CCGT) dahil) NOx için 90 mg/Nm³ ve CO için 100 mg/Nm³ emisyon sınır değerine tabi olur.
Yıllık 500 faaliyet saatinden daha az süre işletilen acil durum gaz türbinleri bu paragrafta belirlenen emisyon sınır değerleri kapsamında değildir. Bu tesisin işletmecisi harcanan faaliyet saatlerini kayıt altına alır.
5. Gaz türbinleri ve gaz motorları dışında sıvı kullanan yakma tesislerinde toz için emisyon sınır değerleri (mg/Nm³):
Ölçülmüş toplam
Sıvı yakıt kullanan yakma tesisleri için
termal girdi (MW) Toz emisyon sınır değerleri (mg/Nm³) (1)
50-100 30
100-300 25
> 300 20
(1) Ham petrolün kendi kullanımı için rafine edilmesinde ortaya çıkan damıtma ve dönüştürme artıklarının yakıldığı yakma tesisinde tesis bu Tüzük yürürlüğe girdiği tarihten önce faaliyete geçmişse yakma tesisinde emisyon sınır değeri 50 mg/Nm³ olur.
Ek-II Bu Tüzüğün 8’nci maddesinin (1)’nci fıkrası kurallarında belirtilen yakma tesisleri için emisyon sınır değerleri:
1- Bütün emisyon sınır değerleri 273.15 K sıcaklıkta, 101.3 kPa basınçta, atık gazların su buharı içeriği yönünden düzeltme yapıldıktan sonra ve katı yakıtlar için % 6 (yüzde altı), sıvı ve gaz yakıt kullanan yakma tesislerinden dizel motorlar, gaz türbinleri ve gaz motorları dışında %3 (yüzde üç), dizel motorlar, gaz türbinleri ve gaz motorları için % 15 (yüzde on beş) oksijen (O2) içeriğinde hesaplanır.
Destek ateşlemesi bulunan kombine çevrimli gaz türbinlerinde standart oksijen (O2) içeriği ilgili tesisin özellikleri dikkate alınarak Daire tarafından belirlenebilir.
2- Gaz türbinleri ve gaz motorları dışında katı ve sıvı yakıtlar kullanan yakma tesislerinde kükürt dioksit (SO2) emisyon sınır değerleri (mg/Nm³):
Ölçülmüş toplam
Kömür, linyit ve Biyokütle Turba Sıvı yakıtlar
termal girdi (MW) diğer katı yakıtlar
200 300 350
50-100 400 200
300 200
100-300 200
250 (akışkan
yataklı yanma
halinde)
> 300 150 150 150 150
200) dolaşan veya 200 (akışkan
basınçlı akışkan yataklı yanma
yataklı yanma halinde)
halinde)
3- Gaz türbinleri ve gaz motorları dışında gaz yakıtlar kullanan yakma tesislerinde kükürt dioksit (SO2) emisyon sınır değerleri (mg/Nm³):
Genel
35
Sıvılaştırılmış gaz 5
Kok fırınından düşük kalorifik değerli gazlar 400
Ateşleme fırınından düşük kalorifik değerli gazlar 200
4- Gaz türbinleri ve gaz motorları dışında katı ve sıvı yakıtlar kullanan yakma tesislerinde kükürt dioksit (SO2) emisyon sınır değerleri (mg/Nm³):
Ölçülmüş toplam
Kömür, linyit ve diğer Biyokütle ve turba Sıvı yakıtlar termal girdi (MW) katı yakıtlar 250 300
300
50-100 200 150
400 (pulverize linyit 150 100
100-300 yakılması halinde)
> 300
200
150
200 (pulverize linyit
yakılması halinde)
5- Hafif ve orta distilatlarını yakıt olarak kullanan gaz türbinleri (kombine çevrimli gaz türbinleri (CCGT) dahil) NOx için 50 mg/Nm³ ve CO için 100 mg/Nm³ emisyon sınır değerine tabi olur.
Her yıl başına 500 faaliyet saatinden daha az süre işletilen acil durum gaz türbinleri bu paragrafta belirlenen emisyon sınır değerleri kapsamında değildir. Bu tesislerin işletmecisi harcanan faaliyet saatlerini kayıt altına alır.
6- Gazla ateşlenen yakma tesislerinde azot oksitler (NOx) ve karbon monoksit (CO) için emisyon sınır değerleri (mg/Nm³):
NOx CO
Gaz türbinleri ve gaz motorları 100 100
dışındaki yama tesisleri
Gaz türbinleri (kombine çevrimli gaz 50 (1) 100
türbinleri (CCGT) dahil )
Gaz motorları
75 100
(1) ISO temel yükleme koşullarınca % 35 (yüzde otuz beş) üzeri verimliliğe sahip olan tek çevrimli gaz türbinleri için NOx emisyon sınır değeri 50 x q / 35 olur ve q değeri ISO temel yükleme koşullarında gaz türbine verimliliğinin yüzde olarak ifadesidir.
Gaz türbinlerinde (kombine çevrimli gaz türbinleri (CCGT) dahil), bu tabloda belirtilen NOx ve CO emisyon sınır değerleri yükün %70 (yüzde yetmiş ) üzeri için geçerli olur.
Her yıl başına 500 faaliyet saatinden daha az süre işletilen acil durum gaz türbinleri bu paragrafta belirlenen emisyon sınır değerleri kapsamında değildir. Bu tesislerin işletmecisi harcanan faaliyet saatlerini kayıt altına alır.
7- Gaz türbinleri ve gaz motorları dışında gaz yakıtlar kullanan yakma tesisleri için toz emisyon sınır değerleri (mg/Nm³):
Genel
5
Ateşeleme fırını gazı
10
Çelik endüstrisince üretilen ve başka yerlerde de 30
kullanılabilen gazlar