Sayı: 268

834

K.K.T.C.

TAŞINMAZ ESKİ ESERLER VE ANITLAR YÜKSEK KURULU

TOPLANTI TARİHİ : 25.03.2025

TOPLANTI NO : 725

TOPLANTI YERİ : Başbakan Yardımcılığı, Turizm, Kültür, Gençlik ve Çevre Bakanlığı

KARAR NO : 25/23

GAZİMAĞUSA TATLISU-KAPSALOS ARKEOLOJİK SİT ALANI VE DERECELENDİRME

1. TATLISU-KAPSALOS ARKEOLOJİK SİT ALANINDAKİ DERECELENDİRME

ÇALIŞMALARININ YASAL DAYANAĞI

Gazimağusa/Tatlısu’da Arkeolojik Sit Alanı ilan edilmesi hedeflenen alandaki derecelendirme çalışmaları 60/1994 sayılı Eski Eserler Yasasının 4. Maddesindeki “derecelendirme” tefsirine ve aynı yasanın 9. Maddesinin (1.) inci fıkrasının (A) bendinde Eski Eserler ve Müzeler Dairesi Müdürlüğü’nün derecelendirme yapma yetkisine dayanılarak EK-3’te verilmiş Pafta/Harita: S31-A-14-C-1-D’de (Eski Pafta/Harita: XIV/02/E1, XIV/02/W1) sınırları çizilen parsellerden kırmızı ile renklendirilen alanın 1. (Birinci) Derece; Pafta/Harita: S31-A-14-C-1-D’de (Eski Pafta/Harita: XIV/02/E1, XIV/02/W1) sınırları çizilen parsellerden sarı ile renklendirilen alanın 3. (Üçüncü) Derece olarak derecelendirilmesini önermekteyiz.

2. TATLISU-KAPSALOS ARKEOLOJİK SİT ALANINDAKİ DERECELENDİRMENİN AMAÇ VE KAPSAMI:

Tatlısu-Kapsalos Arkeolojik Sit Alanı derecelendirme çalışmalarının amacı, bu alanda bulunan eski eserlerin yok olmasını, gün ışığına çıkarılma olasılığını ve görünümünü engelleyecek türde gelişmelerin yapılmasını önleyecek önlemlerin alınmasını sağlamaktır.

Bu nedenle alandaki eski eserlerin yoğunluğuna, niteliğine ve konumuna bağlı olarak kullanım biçimleri ile gelişme – geliştirme olanaklarına göre farklılıkları olan bölgeleri belirlemek ve bu alanların uygun görülen kullanım biçimlerine bağlı olarak gelişme – geliştirme ilkelerini saptamaktır.

Derecelendirme çalışmalarında kullanılıp renklendirilen EK-3’teki tapu haritaları, Tapu ve Kadastro Dairesi’nden sağlanmış olmakla birlikte üzerlerinde yapılabilecek resmi değişikliklerle yanılgılara yer vermemek için bu haritanın Eski Eserler ve Müzeler Dairesi Müdürlüğü’ne mührü ile Arkeolojik Sit Alanı ve derecelendirme önerilerimizin uygun bulunması halinde de Anıtlar Yüksek Kurulu’nun mührü ile mühürlenmesi komisyonumuzca gerekli ve yararlı görülmektedir.

835

2. TATLISU-KÁPSALOS ARKEOLOJİK SİT ALANI DERECELENDİRME BÖLGESİ, BU BÖLGEDEKİ ESKİ ESERLER VE GELİŞME - GELİŞTİRME İLKELERİ:

Anıtlar Yüksek Kurulu, Tatlısu-Kápsalos Arkeolojik Sit Alanının bir bütün olarak korunması amacı ile Tatlısu-Kápsalos Sit Alanının aşağıdaki derecelendirme esaslarını içeren 3.1 ve 3.2 maddelerinde belirtilen iki ayrı derecedeki bölgelere ayrılmak suretiyle geliştirilmesini (inşai ve fiziki müdahalesini), ilke olarak kabul etmiştir.

2.1. 1. (BİRİNCİ) DERECE İLE SINIFLANDIRILAN BÖLGELER:

Tapu ve Kadastro Dairesi’nden alınan orjinal ve mühürlü kadastro haritasında kırmızı ile renklendirilen bu bölgede, 60/1994 sayılı Eski Eserler Yasası’nda “Arkeolojik nitelikli eski eser” ile “taşınmaz eski eserler” (Arkeolojik tarihi kent ve köy kalıntılarını ve/veya bunların yayıldıkları alan) tefsirine giren ve birinci derecede korunmaları gerekli arkeolojik eski eserler bulunmaktadır.

2.1.1. 1. (BİRİNCİ) DERECE İLE SINIFLANDIRILAN BÖLGEDEKİ ESKİ ESERLER:

Tatlısu-Kápsalos Arkeolojik Sit Alanında bilimsel arkeolojik kazıları yapılmamış ve bir kısmı büyük iş araçlarıyla tahrip edilmiş arkeolojik yerleşim alanı; zeytinyağı/şarap işliğini işaret eden kalıntılar; yapılarla ilişkili kalıntılar; insan elinden çıkmış yoğun miktarda arkeolojik nitelikli taşınabilir eski eser bulunmaktadır. Derecelendirme yapılırken haritalarda kırmızı renkte belirlenmiş ve 1. (Birinci) Derecede korumaya değer eski eserler, 1. (Birinci) Derece olarak belirlenmiştir.

1. (Birinci) Derece olarak belirlenen alanda yüzey araştırması ve eleme insan elinden çıkmış cam, pişmiş toprak ve taş materyalden çok sayıda taşınabilir arkeolojik nitelikli eski eser ele geçmiştir. Pişmiş toprak eserler arasında tuğla parçaları, kiremit parçaları ve çeşitli formlara sahip olduğu anlaşılan çanak-çömlek parçaları ile amfora parçaları bulunmaktadır.

Pişmiş toprak tuğlalar, fırınlarda kullanılmakla birlikte Geç Roma- Bizans Dönemi’nde zeytinyağı/şarap işliklerinde zemin olarak kullanım gören bir malzemedir. Pişmiş toprak eserler arasındaki bir diğer grubu, kiremitlere ait parçalar oluşturmaktadır. Kiremitler, çatılar, mezarlar, gemiler, yapı duvarları ile zeminleri gibi çeşitli şekillerde kullanılan, hatta ticareti de yapılan bir malzemedir. Alanda bulunan kiremit parçaları, korinth tipi kiremitler olarak bilinen düz kiremit ile kapama kiremit parçalarından oluşmaktadır. Bazı düz kiremitler üzerinde, Roma Dönemi ortalarından itibaren yapılmaya başlanmış ve Bizans Dönemi’nde yaygınlaş olasılıkla parmakla, akıntıya yön vermek amacıyla yapılmış kanallar bulunmaktadır. Ele geçen hem düz kiremit hem de kapama kiremit parçalarının form olarak benzerlerine, MS 4.-7. yüzyıla tarihlendirilen yerleşimlerde rastlamak mümkündür.

Pişmiş toprak buluntular arasında önemli grubu amfora parçaları oluşturmaktadır. Amforalar deniz ticaretinde özellikle yağ ve şarap gibi sıvıların taşınmasında yoğun olarak tercih edilmişlerdir. Çalışmalar sırasında amforalara ait kaide parçaları, gövde parçaları, kulp ve ağız parçaları ele geçmiştir. Bu parçalar arasında ise Akdeniz ticaretinde MS 3. yüzyıl ortalarından MS 7. yüzyıl ortalarına kadar tercih edilmiş olan Geç Roma I Amforaları (Late Roman Amphora I) kulp ve ağız parçaları nispeten yoğun olarak ele geçmiştir. Bu amforaların üretim merkezleri arasında Kıbrıs da bulunmakta ve Baf, Kourion, Amathous gibi arkeolojik alanlar üretim atölyelerine sahiptir. Bu tip amforalar dışında, ele geçen parçaların çeşitliliği buradaki farklı form ve tipteki amforaların varlığını desteklemektedir.

Çeşitli formlarda çanak-çömleğe ait olduğu anlaşılan kırık seramik parçaları pişmiş toprak buluntular arasında en yoğun grubu oluşturmaktadır. Bu seramik parçaları arasında MS 5. yüzyıldan 7. yüzyıla kadar yaygın olan Geç Roma C seramik örneğine; MS 4. yüzyıl

836

sonunda görülmeye başlayıp MS 700 civarına kadar kullanılan Kıbrıs Kırmızı Astarlı seramik örneklerine ve sgraffito tekniğinde Bizans Dönemi’nden 17.yüzyıla kadar tarihlenen Orta Çağ seramik parçaları bulunmaktadır.

Sit Alanı çalışmaları sırasında eziciler, perdah taşı, işlenmiş taş kap parçası, yağ preslerinde kullanılan taşlar, heykel parçası ve mimaride kullanılabilen çeşitli işlenmiş taşlar ele geçmiştir. Arkeolojik nitelikli bu işlenmiş taş eserler tarihsel dönemler boyunca kullanılmışlardır. Bahsi geçen işlenmiş taşlara ek olarak çalışmalar sırasında, işlenmiş ancak tamamlanamamış iki adet taş balta ele geçmiştir. Bu taşların işlenerek tamamlanması sonucunda taş baltalar elde edilmekteydi. Bu taşların benzerlerine Kıbrıs’taki tarih öncesi dönemlere tarihlenen alanlarda/yerleşimlerde rastlanmaktadır.

Sit Alanı olarak önerilerin bu alanda üretimin bir göstergesi olan zeytinyağı/şarap işliğini destekleyecek pres yatakları, pres ağırlık taşları, değirmen ağırlık taşı ile işlikle ilişkilendirilebilecek kanallı işlenmiş taş buluntular tespit edilmiştir. Yatay tek delikli ağırlık taşı ile dikey ve yatay delikli ağırlık taşları Antik Çağ’da kullanılan en yaygın pres tekniği olan baskı kollu ve ağırlık preslerinin varlığını; değirmen ağırlık taşı ise baskı kollu ve vida presleri’nin varlığını göstermektedir. Bu preslerin zeytinyağı üretimi yanı sıra şarap üretimi sürecinde de kullanıldıkları bilinmektedir. Kıbrıs’taki diğer arkeolojik alanlarda olduğu gibi, tek delikli ağırlık taşları ile yatay ve dikey deliklere sahip ağırlık taşlarının birlikte bulunması, her iki ağırlık tipinin de eşzamanlı kullanıldığını göstermektedir. Pafta/Harita XIV/02/E1 içerisindeki birbirine yakın parsellerde her iki örneğin de bulunması burada da eş zamanlı bir kullanımı işaret etmektedir. Pişmiş toprak eserler de göz önünde bulundurulduğunda alanda bulunan zeytinyağı/şarap pres kalıntılarının Geç Roma-Erken Bizans Dönemi’ne tarihlendiği düşünülmektedir.

Yapılan literatür taramasında 1878-1882 yıllarında H. H. Kitchener tarafından hazırlanan harita ve G. Jeffery’nin 1918 tarihli yayımında, Kápsalos isimli bir yerleşiminden bahsedilmektedir. Şehir Planlama Dairesi tarafından kullanılan kadastro haritasında (Pafta/Harita: XIV/02/E) mevki isminin Kapsalos olması ve araştırmalarımız sırasında bulunan verilerin birbirini desteklemeleri sebebiyle, sit alanı olarak önerilen alanın, Kápsalos olduğu görüşündeyiz.

Sit Alanı çalışmaları sırasında tarihöncesi dönemler ile Geç Roma-Erken Bizans Dönemi’ne ait veriler sağlanması, alanın ilgili dönemler boyunca tercih edildiğini göstermektedir. Özellikle antik dönem kaynaklarında ve haritalarında da işaretlenmiş olan Moulos Antik Kenti ile Aphrodision Antik Kenti limanları arasında bulunması ve alandan ele geçen buluntular göz önünde bulundurulduğunda Kápsalos’un Antik Çağ boyunca önemli bir yere sahip olduğunu göstermektedir. Ayrıca yerleşimin çevresinde sahip olduğu su kaynağı ve kil yatakları gibi avantajlı çevresel faktörler alanın yerleşim amaçlı tercih edilmesini sağlamaktadır.

Hem yazılı kaynaklardan hem de arkeolojik verilerden, antik dönemde yağın (zeytinyağı) önemli bir ticari madde olduğu bilinmektedir. Diğer Akdeniz ülkelerinde olduğu gibi Kıbrıs’ta da zeytinyağı üretimine dair pek çok buluntu ele geçmiştir. Bu üretime dair somut veriler Sit Alanı olarak önerilen Kápsalos’ta bulunmaktadır. Özellikle depolamada ve taşımada önemli bir yere sahip olan amforaların yoğun miktardaki kırık parçaları ile preslere ait kalıntılar Geç Roma-Erken Bizans Dönemi’nde zeytinyağı/şarap üretiminde etkin bir role sahip, ticaret yapan bir yerleşimi işaret etmektedir.

Kápsalos, Gazimağusa ilçesinde Tatlısu köyünde, Gazimağusa-Girne ilçe sınırına yakın bir konumdadır. Güneyde kalan Girne Dağları’ndan denize kadar ulaşan Kokkinoyi deresinin doğusunda, alüvyon teraslı bir topografyada, kıyıdan yüksekte bir teras üzerinde konumlanmaktadır. Ayrıca ilgili alan içerisinde Agios Yeorgios isimli 19. yüzyıl şapeli bulunmaktadır.

837

Tatlisu bölgesi, konumu itibariyle arkeolojik dönemlerden yakın çağ tarihine kadar devamlılığı ve bütünlüğe sahip olan, bu yönüyle de adamız arkeolojisi, tarihi ve turizmi için korunması gereken nitelikte bir coğrafyadır.

2.1.2. 1. (BİRİNCİ) DERECEYLE SINIFLANDIRILAN BÖLGENİN KULLANIM BİÇİMİ VE ÖNGÖRÜLEN GELİŞME-GELİŞTİRME İLKELERİ:

Bu bölgedeki eski eserlerin büyük bir kısmının toprak altında bulunduğu ve açıkta olanların ise yapıldıkları dönemin düzeyini yansıtması itibariyle, eğitim, kültür, turizm ve dolayısıyla ülke kalkınmasına katkı sağladıkları dikkate alınarak bu bölgede sadece eski eserlerin bilimsel yöntemlerle korunup geliştirilmesi ile ilgili iş ve işlemlerin yapılması uygun görülmektedir. Şöyle ki:

a. Bilimsel nitelikte arkeolojik kazı ve temizlik çalışmalarının yapılması. b. Açıkta bulunan veya ileride açığa çıkabilecek eski eserlerin 60/1994 sayılı Eski Eserler Yasasına uygun olarak korunması, bakım, onarım, restorasyon, çevre düzenlemelerine, yeşillendirme, tanıtım, ziyaret ile ziyaretçilere yönelik alt ve üst yapı hizmetlerinin verilmesi ve benzeri hizmetlerin yapılması. c. Bu bölgelerde, yukarıda sıralanan hizmetler verilirken, arkeolojik bilimsel çalışmalar dışında derin hafriyata gidilmemesi ve eski eserlerin korunmasına öncelik verilmesi koşuldur.

Çevre Düzenlemesine Yönelik Gelişmeler:

Dolaşım alanları ve yeşillendirmeyi kapsayacak şekilde çevre düzenlemesine yönelik gelişmeler yapılabilecektir. Ancak bu tür gelişme ile ilgili iş ve işlemlerde derin hafriyata gidilmemesi ve eski eserlerin korunmasına öncelik verilmesi koşuldur.

Alt Yapıya Yönelik Gelişmeler:

Eski eserlere ulaşımı sağlamak için yol, ziyaretçiler için su, elektrik, haberleşme ve benzeri hizmetlerle ilgili iş ve işlemler yapılabilecektir. Bu hizmetler verilirken arkeolojik çalışmalar dışında hafriyata gidilmemesi ve eski eserlerin korunmasına öncelik verilmesi koşuldur.

Üst Yapıya Yönelik Gelişmeler:

Bu bölgelerde koruma ve ziyaretçilere yönelik olarak bekçi kulübesi, müze (kafeterya ve satış üniteleri dahil), bilet gişesi, arkeolojik kazı evi, eski eserlerin yer ile yönlerini belirleyici levhalar, tuvalet, eski eserleri koruma amaçlı telleme, ziyaretçiler için oto park ve benzeri hizmetler verilebilecektir. Ancak bu hizmetler verilirken, arkeolojik çalışmalar dışında derin hafriyata gidilmemesi ve eski eserlerin korunmasına öncelik verilmesi koşuldur.

2.1.3. 1. (BİRİNCİ) DERECE ARKEOLOJİK SİT ALANINDA DERECELENDİRME KAPSAMINA GİREN PARSELLER:

1. (Birinci) Derece (Kırmızı ile Renklendirilmiş Alan):

	YENİ REFERANSLAR			ESKİ REFERANSLAR
	Pafta/Harita	Ada/Blok	Parsel	Pafta/Harita	Parsel
1.	S31-A-14-C-1-D	112	119	XIV/02/E1	214
2.	S31-A-14-C-1-D	112	131	XIV/02/E1	210

838

3.	S31-A-14-C-1-D	112	132	XIV/02/E1	218/1
4.	S31-A-14-C-1-D	112	120	XIV/02/E1	206
5.	S31-A-14-C-1-D	112	121	XIV/02/E1	205
6.	S31-A-14-C-1-D	112	122	XIV/02/E1	204
7.	S31-A-14-C-1-D	112	123	XIV/02/E1	203
8.	S31-A-14-C-1-D	112	124	XIV/02/E1	207
9.	S31-A-14-C-1-D	112	125	XIV/02/E1	213
10.	S31-A-14-C-1-D	112	126	XIV/02/E1	211
11.	S31-A-14-C-1-D	112	127	XIV/02/E1	208
12.	S31-A-14-C-1-D	112	128	XIV/02/E1	214/1
13.	S31-A-14-C-1-D	112	129	XIV/02/E1	212
14.	S31-A-14-C-1-D	112	130	XIV/02/E1	209
15.	S31-A-14-C-1-D	112	133	XIV/02/E1	196
16.	S31-A-14-C-1-D	112	134	XIV/02/E1	197
17.	S31-A-14-C-1-D	112	135	XIV/02/E1	198
18.	S31-A-14-C-1-D	112	136	XIV/02/E1	199
19.	S31-A-14-C-1-D	112	137	XIV/02/E1	200
20.	S31-A-14-C-1-D	112	138	XIV/02/E1	136
21.	S31-A-14-C-1-D	112	139	XIV/02/E1	135
22.	S31-A-14-C-1-D	112	140	XIV/02/E1	137
23.	S31-A-14-C-1-D	112	141	XIV/02/E1	138/1
24.	S31-A-14-C-1-D	112	111	XIV/02/E1	202
25.	S31-A-14-C-1-D	112	112	XIV/02/E1	202/1
26.	S31-A-14-C-1-D	112	76	XIV/02/E1	66

2.2.3. (ÜÇÜNCÜ) DERECE İLE SINIFLANDIRILAN BÖLGELER:

2.2.1. 3. (ÜÇÜNCÜ) DERECE BÖLGENİN TANIMI VE ESKİ ESERLERİN DURUMU:

Harita üzerinde sarı renkle renklendirilmiştir. Bu bölgelerde yüzey araştırmalarında seramik parçaları ile işlenmiş taş parçalarının yayılımının azalarak devam ettiği tespit edilmiştir. Dolayısıyla, 1. (Birinci) Derece olarak korunması kararlaştırılmış alanların olası yayılım alanları olduğu düşünülmektedir.

2.2.2. 3. (ÜÇÜNCÜ) DERECE İLE SINIFLANDIRILAN BÖLGENİN KULLANIM BİÇİMİ VE ÖNGÖRÜLEN GELİŞME - GELİŞTİRME İLKELERİ

3. (Üçüncü) derece olarak tanımlanan bu bölgede her türlü tarımsal faaliyet yapılabileceği gibi tarımsal amaçlı gelişmeler ve/veya denetimli olmak ve yoğun yapılaşma ve yerleşme biçimi olmaması koşulu ile 60/94 sayılı Eski Eserler Yasası'nın 9'uncu maddesinin (4)'üncü ve (5)'inci fıkra kuralları çerçevesinde uygun görülecek ilke, kural ve koşullara bağlı olarak gelişmeler yapılabilecektir. Ancak bu bölgelerde gelişmenin gerçekleştirilebilmesi ve/veya böyle bir gelişmeye izin verilebilmesi için Eski Eserler ve

839

Müzeler Dairesi'nin gözetim ve denetiminde olmak kaydı ile ilgili arazinin belirlenecek yerlerine mülk sahibi tarafından sondaj çukuru açtırılması koşuldur. Sondaj açma sonrasında açığa çıkan bulgular ışığında buradaki gelişme uygulamalarına yasal çerçevede koşullu izin verilebileceği gibi içinde eski eser tespit edilenler, özelliklerine bağlı olarak 1'inci (Birinci) dereceyle sınıflandırılan bölgelere alınabileceklerdir.

Tatlısu-Büyükkonuk Emirnamesi'nin geçerli olduğu bu alanda, 2013 Tatlısu-Büyükkonuk Bölgesi (Değişiklik 1) Emirnamesi, Madde 15'te belirtildiği üzere Eski Eserler Yasası uyarınca belirlenecek kural ve koşullar geçerli sayılacaktır.

3. (Üçüncü) Derece olarak belirlenen alanlarda köyün veya bölgedeki yerleşme birimlerinin gelişme gereksinimlerine bağlı olarak iki katı aşmayan yükseklikte ve düşük yoğunlukta yapılaşma yapılması önerilmektedir. Çok yüksek ve yoğun yapılaşmaların çevreye olan tahribatı daha fazla olacaktır. Bununla birlikte ağır endüstri ve ağıl gibi gelişmelerin olmaması önerimizdir.

4. (Üçüncü) Derece olarak belirlenen alanlardaki gelişmelerle ilgili Şehir Planlama Dairesi ile Anıtlar Yüksel Kurulu'nun eşgüdüm içinde çalışması gerekmektedir.

2.2.3. 3. (ÜÇÜNCÜ) DERECE ARKEOLOJİK SİT ALANINDA DERECELENDİRME KAPSAMINA GİREN PARSELLER:

3. (Üçüncü) Derece (Sarı ile Renklendirilmiş Alan):

	YENİ REFERANSLAR			ESKİ REFERANSLAR
	Pafta/Harita	Ada/Blok	Parsel	Pafta/Harita	Parsel
1.	S31-A-14-C-1-D	112	58	XIV/02/W1	154
2.	S31-A-14-C-1-D	112	59	XIV/02/W1	155
3.	S31-A-14-C-1-D	112	60	XIV/02/W1	156
4.	S31-A-14-C-1-D	112	61	XIV/02/W1	157
5.	S31-A-14-C-1-D	112	62	XIV/02/W1	152
6.	S31-A-14-C-1-D	112	63	XIV/02/E1, XIV/02/W1	158
7.	S31-A-14-C-1-D	112	64	XIV/02/E1, XIV/02/W1	153
8.	S31-A-14-C-1-D	112	65	XIV/02/E1, XIV/02/W1	150
9.	S31-A-14-C-1-D	112	66	XIV/02/E1, XIV/02/W1	149
10.	S31-A-14-C-1-D	112	67	XIV/02/E1	144
11.	S31-A-14-C-1-D	112	68	XIV/02/E1, XIV/02/W1	151
12.	S31-A-14-C-1-D	112	69	XIV/02/E1, XIV/02/W1	68
13.	S31-A-14-C-1-D	112	70	XIV/02/E1	67
14.	S31-A-14-C-1-D	112	71	XIV/02/E1	731
15.	S31-A-14-C-1-D	112	72	XIV/02/E1	69
16.	S31-A-14-C-1-D	112	73	XIV/02/E1	143
17.	S31-A-14-C-1-D	112	74	XIV/02/E1	71
18.	S31-A-14-C-1-D	112	75	XIV/02/E1	70

840

19.	S31-A-14-C-1-D	112	77	XIV/02/E1	72/1
20.	S31-A-14-C-1-D	112	78	XIV/02/E1	72
21.	S31-A-14-C-1-D	112	79	XIV/02/E1	73
22.	S31-A-14-C-1-D	112	80	XIV/02/E1	123
23.	S31-A-14-C-1-D	112	81	XIV/02/E1	113/2
24.	S31-A-14-C-1-D	112	82	XIV/02/E1	115+116+117+118+119+120
25.	S31-A-14-C-1-D	112	83	XIV/02/E1	114/1
26.	S31-A-14-C-1-D	112	84	XIV/02/E1	114
27.	S31-A-14-C-1-D	112	85	XIV/02/E1	122/1
28.	S31-A-14-C-1-D	112	86	XIV/02/E1	122
29.	S31-A-14-C-1-D	112	87	XIV/02/E1	121
30.	S31-A-14-C-1-D	112	88	XIV/02/E1	129
31.	S31-A-14-C-1-D	112	89	XIV/02/E1	140+133+132
32.	S31-A-14-C-1-D	112	90	XIV/02/E1	128
33.	S31-A-14-C-1-D	112	91	XIV/02/E1	127
34.	S31-A-14-C-1-D	112	92	XIV/02/E1	126
35.	S31-A-14-C-1-D	112	93	XIV/02/E1	125
36.	S31-A-14-C-1-D	112	94	XIV/02/E1	139
37.	S31-A-14-C-1-D	112	95	XIV/02/E1	141
38.	S31-A-14-C-1-D	112	96	XIV/02/E1	145
39.	S31-A-14-C-1-D	112	97	XIV/02/E1	124
40.	S31-A-14-C-1-D	112	98	XIV/02/E1	142
41.	S31-A-14-C-1-D	112	99	XIV/02/E1, XIV/02/W1	148
42.	S31-A-14-C-1-D	112	100	XIV/02/W1	159
43.	S31-A-14-C-1-D	112	101	XIV/02/E1	146
44.	S31-A-14-C-1-D	112	102	XIV/02/W1	160
45.	S31-A-14-C-1-D	112	103	XIV/02/E1	147
46.	S31-A-14-C-1-D	112	104	XIV/02/W1	189
47.	S31-A-14-C-1-D	112	105	XIV/02/E1, XIV/02/W1	190
48.	S31-A-14-C-1-D	112	106	XIV/02/W1	192
49.	S31-A-14-C-1-D	112	107	XIV/02/E1	194
50.	S31-A-14-C-1-D	112	108	XIV/02/E1	193
51.	S31-A-14-C-1-D	112	109	XIV/02/E1	195+201
52.	S31-A-14-C-1-D	112	110	XIV/02/E1	195/1
53.	S31-A-14-C-1-D	112	113	XIV/02/E1	218/2+276+734
54.	S31-A-14-C-1-D	112	114	XIV/02/E1	274
55.	S31-A-14-C-1-D	112	115	XIV/02/E1	269
56.	S31-A-14-C-1-D	112	116	XIV/02/E1	218/3+220
57.	S31-A-14-C-1-D	112	117	XIV/02/E1	215
58.	S31-A-14-C-1-D	112	118	XIV/02/E1	216
59.	S31-A-14-C-1-D	112	142	XIV/02/E1	138
60.	S31-A-14-C-1-D	112	143	XIV/02/E1	134
61.	S31-A-14-C-1-D	112	144	XIV/02/E1	131
62.	S31-A-14-C-1-D	112	145	XIV/02/E1	217
63.	S31-A-14-C-1-D	112	146	XIV/02/E1	130

841

64.	S31-A-14-C-1-D	112	147	XIV/02/E1	109/1
65.	S31-A-14-C-1-D	112	166	XIV/02/E1	65

3. MEVCUT DURUMA BAĞLI OLARAK UYGULANACAK İLKELER:

Mevcutlarla ilgili olarak bulundukları bölgenin derecelendirme ilkeleri, mevcut olan yapı ve/veya kullanım biçimleri dikkate alınarak, planlanan projelerin ilgili kurumlar aracılığıyla Anıtlar Yüksek Kurulu’nun onayına sunulması ve Anıtlar Yüksek Kurulu’nun görüş ve önerileri doğrultusunda hareket edilmesi gerekmektedir.

60/1994 sayılı Eski Eserler Yasasına uygun olarak görevlendirilen komisyonumuz Gazimağusa ilçesinde bulunan, Tatlısu-Kápsalos Arkeolojik Sit Alanı ilan ve derecelendirme çalışmalarını tamamlayarak yukarıdaki raporu hazırlamıştır.

842

EK: SIT ALANI HARITASI

843